اثربخشی درمان ذهنآگاهی بر کاهش اضطراب زنان دارای اختلال روانتنی
نویسندگان
1 گروه روانشناسی
2 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، واحد سیرجان، دانشگاه آزاد اسلامی، سیرجان، ایران
doi
چکیده
چکیده هدف: علائم روانتنی، تحت تأثیر شرایط روان شناختی افراد قرار دارد و در بروز و تشدید بیماری، تغییرات روانی بر تغییرات جسمی تقدم دارد. بنابر این پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی اثربخشی درمان ذهنآگاهی بر اضطراب زنان دارای اختلال روانتنی انجام شد. روش: پژوهش حاضر از نوع نیمهآزمایشی با پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامي دانشجویان دختر 20 تا 40 ساله که در سال تحصیلی 1404-1403 در دانشگاههای شهر سیرجان بود. از بین آنها تعداد 30 نفر با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی و با روش قرعهکشی در دو گروه آزمایش و کنترل (15 نفر در گروه آزمایش و 15 نفر در گروه کنترل) جایگزین شدند. گروه آزمایش اثربخشی درمان ذهنآگاهی (8 جلسه) و هر هفته یک جلسه و به مدت 90 دقیقه دریافت نمودند و گروه کنترل در این مدت مداخلهای دریافت نکردند. پرسشنامههای پژوهش شامل پرسشنامه اضطراب کتل (CAQ) و پرسشنامه علائم روانتنی توسط لاکورت و همکاران (2013) بود. برای تجزیه و تحلیل دادهها از تحلیل کوواریانس تک متغیری با نرم افزار SPSS نسخه 25 استفاده شد. یافتهها: نتایج نشان داد که اثربخشی درمان ذهنآگاهی بر کاهش اضطراب در در مرحله پس آزمون موثر بود (001 / 0p < ). نتیجهگیری: مطابق با یافتههای این مطالعه درمان ذهنآگاهی میتواند روش مؤثری برای کاهش اضطراب باشد. بر اساس نتایج این پژوهش میتوان پیشنهاد کرد اصول اين درمان طی کارگاههاي تخصصی به مشاوران و روانشناسان مراکز درمانی و بیمارستانی آموزش داده شود.