استفاده از بتای افت سرمایه در تصمیم گیری مدیران برای تشکیل پرتفوی بهینه در بورس اوراق بهادار تهران
نویسندگان
1 گروه مالی، دانشکده حسابداری و علوم مالی، پردیس بین¬المللی کیش، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشیار اقتصاد، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت دانشگاه تهران
doi
DOI: 10.30495/JDAA.1403.1183595چکیده
چكيده در این مقاله، به منظور ارتقای کیفیت تصمیمگیری مدیران در تشکیل پرتفوی بهینه، در محاسبه ریسک پرتفوی، از یک معیار جدید و پویایی به نام پشیمانی (تأسف) مورد انتظار افت سرمایه ( ERoD ) [1] استفاده شده است. این معیار، در واقع میانگینی از افت سرمایههای بیش از یک حد یا آستانهی مشخصی (مثلا، 20 درصد) است (دینگ و اوریاسف 2022) [2] . ERoD تا حدی شبیه افت سرمایه در معرض ریسک شرطی ( CDaR ) [3] است که در واقع، میانگین درصد معینی از بزرگترین افت سرمایهها تعریف میشود. اما بتای ERoD دارای مزیتهایی نسبت به بتای CDaR میباشد. بتای ERoD منفی [4] ، اوراق بهاداری را شناسایی میکند که در زمانهایی که بازار، افتهای سرمایه فراتر از آستانه را تجربه میکند، بازده مثبت دارند. پس بتای ERoD تنها آن بازههای زمانی را در نظر میگیرد که بازار در وضعیت افت سرمایه قرار دارد؛ لذا از نظر مفهومی با بتای استاندارد که حرکات بالا و پایین بازار را تشخیص نمیدهد، تفاوت دارد. در این مقاله، بتای CDaR و ERoD برای 30 سهم فعال در بورس اوراق بهادار تهران با بتای استاندارد مقایسه شده و مشخص شد علاوه بر آن که بتاهای CDaR و ERoD در طول زمان ثبات دارند، در مواقعی که شاخص کل بورس تهران در شرایط ریزش و افت سرمایه قرار دارد، این بتاها، برای محاسبه ریسک و تشکیل پرتفوی بهینه، معیار بهتری را نسبت به بتای استاندارد در اختیار مدیران سرمایهگذاری قرار میدهد تا براساس آن، برای تشکیل پرتفوی بهینه، تصمیمات با کیفیتتری بگیرند. [1] Expected Regret of Draw down [2] Rui Ding and Stan Uryasevz (2022) [3] Conditional Drawdown-at-Risk [4] Negative ERod