ارزیابی عملکرد جاذب نانوساختار گرافن اکساید در حذف آموکسی سیلین و سیپروفلوکساسین از محلولهای آبی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مهندسی محیط زیست، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم وتحقیقات، تهران، ایران
2 دانشیار دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی تهران مرکزی، تهران، ایران
3 دانشیار دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی ورامین-پیشوا، ورامین، ایران.
4 دانشیار دانشکده منابع طبیعی و محیط زیستدانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم وتحقیقات
doi
10.30495/jacr.2022.691397چکیده
در مطالعه حاضر جاذب گرافن اکسید با استفاده از روش همر تهیه و برای جذب آموکسی سیلین و سیپروفلوکساسین استفاده شدند. اثر متغیرهای متفاوت مانند pH، دوز جاذب، غلظت ترکیب های دارویی و زمان واکنش در مقدار حذف ترکیب های دارویی بررسی شد. بررسی ویژگی های ساختاری گرافن اکسید تهیه شده نشان می دهد که سطح ویژه جاذب 9/7 مترمربع به ازای هر گرم و میانگین اندازه حفره های موجود در جاذب گرافن اکسید 16/5 نانومتر است. pHzpc برای جاذب تهیه شده هم بررسی شد که مقدار آن 83 به دست آمد. بررسی اثر pH نشان می دهد که جاذب گرافن اکسید بالاترین مقدار جذب آموکسی سیلین را در pH برابر 3 و سیپروفلوکساسین را در pH برابر 5 دارد. در شرایط بهینه آزمایش ها، نتیجه ها نشان می دهد که در مدت 60 دقیقه و دوز mg/l 50 از گرافن اکسید و mg/l 10 از ترکیب های دارویی، 79/3 و 84/6 % از آموکسی سیلین و سیپروفلوکساسین به ترتیب حذف می شوند. بنابراین، می توان نتیجه گیری کرد که گرافن اکسید می تواند برای جداسازی های مولکولی پادزیست ها و حذف ترکیب های دارویی موثر و بسیار امیدوار کننده باشد..