بررسی رابطه بین نوآوری و ریسک ورشکستگی با تأکید بر نقش بیشاطمینانی و توانایی مدیران
نویسندگان
1 گروه حسابداری، دانشکده اقتصاد و علوم اجتماعی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
2 استاد اقتصاد ، گروه اقتصاد ، دانشکده اقتصاد و علوم اجتماعی ، دانشگاه شهید چمران اهواز ، اهواز ، ایران
3 گروه حسابداری، دانشکده اقتصاد و علوم اجتماعی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
4 حسابداری، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.71960/jdaa.2025.1126443چکیده
هدف اصلی این پژوهش، بررسی رابطه بین نوآوری و ریسک ورشکستگی با متغیرهای تعدیلگر بیشاطمینانی و توانایی مدیران است. دادههای شرکتهای مورد بررسی از سامانۀ کدال و نیز نرمافزار دادهپرداز نوین طی سالهای 1390 تا 1401 استخراج و برای آمادهسازی و تجزیه و تحلیل دادهها به ترتیب از نرمافزارهای اکسل و ایویوز و الگوی رگرسیون حداقل مربعات تعمیم یافته استفاده شده است. یافتههای پژوهش نشان میدهد نوآوری باعث کاهش احتمال ورشکستگی میشود. علاوه بر این وجود متغیر تعدیلی بیشاطمینانی مدیران تأثیر منفی و متغیر تعدیلی توانایی مدیران تأثیر مثبت بر این رابطه دارند و به ترتیب باعث تضعیف و تقویت این رابطه (افزایش و کاهش بیشتر احتمال ورشکستگی) میشود. همچنین وجود همزمان دو متغیر تعدیلی این رابطه را تقویت میکند. با توجه به یافتههای پژوهش میتوان نتیجه گرفت هزینۀ نوآوری (تحقیق و توسعه) بهبود وضعیت شرکتها را به دنبال داشته و بیشاطمینانی مدیران معمولاً وضعیت شرکت¬ را به خطر انداخته و توانايی مديران باعث افزایش ارزش شرکت و کاهش ورشکستگی میشود. بنابراین میتوان گفت در شرکتهای بورسی تهران، احتمال ورشکستگی تابعی از هزینۀ تحقیق و توسعه، بیشاطمینانی مدیران و توانایی مدیران هم به صورت مجزا و هم به صورت توأم میباشد.
