مدلسازی پرتفوهای ترکیبی و ساده در بازار سرمایه ایران
نویسندگان
1 گروه حسابداری، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
2 گروه حسابداری، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
3 گروه حسابداری ، واحد مسجدسلیمان، دانشگاه آزاد اسلامی ، مسجدسلیمان، ایران
doi
چکیده
هدف: هدف از مطالعه حاضر ارائه مدل بهینه پرتفوی سهام برای شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران براساس استراتژیهای معاملاتی مومنتوم، معکوس و هیبریدی بر اساس رویکردهای بیزین است. روش پژوهش: تحقیق حاضر کاربردی است. بازه زمانی تحقیق دادههای فصلی 1390 تا 1402 است. از اطلاعات 171 شرکت بورسی جهت برآورد مدل بهره گرفته شده است. جهت مدلسازی استراتژیهای 4 گانه بازدهی سهام از رویکردهای میانگینگیری پویا، انتخابی، بیزین و وزنی بهره گرفته شده است. یافتهها : یافتهها بیانگر این واقعیت است که در سناریوهای کوتاهمدت مانند مومنتوم شاخصهای ریسک غیرسیستماتیک و در استراتژیهای میانمدت مانند کوانترتوم و کوانتریان ریسکهای هر دو گروه و در رویکرد معکوس که یک استراتژی بلندمدت است ریسکهای سیستماتیک بیش از ریسکهای غیرسیستماتیک بر تشکیل پرتفوی اثرگذارند؛ همچنین بر اساس نتایج رویکرد مومنتوم، در بازه زمانی 3 ماه بیش از سایر استراتژیها، در بازه زمانی 6 و 9 ماهه استراتژیهای کوانتریان و کوانترتوم و در بازه 12 ماه استراتژی معکوس بالاترین بازده را دارد. در نهایت در میانگین کلی رویکردهای هیبریدی نسبت به رویکردهای مومنتوم و معکوس از بازدهی بالاتری برخوردارند. نتیجهگیری: رویکرد بهینهای در تشکیل پرتفوی بهینه سهام وجود ندارد و بسته به بازه زمانی سرمایهگذاران باید استراتژی متناسب با آن را اتخاذ نمایند؛ اما در یک بازه زمانی کلی رویکردهای هیبریدی کوانترتوم و کوانتریان نسبت به رویکردهای تک بعدی مومنتوم و معکوس از بازدهی بالاتری برخوردارند.