نقش تعدیلی شخصیت پویا و میانجی خودکارآمدی بر رابطه بین سبک‌های تدریس و رفتار اخلاقی دانشجویان حسابداری

نویسندگان

1 دکتری حسابداری، معاونت توسعه و مدیریت منابع، دانشگاه علوم پزشکی فسا، فسا، ایران

2 استاد ممتاز حسابداری، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

doi
10.71960/jdaa.2025.1204047
چکیده

سبک تدریس از جمله عواملی است که می‌تواند رفتار اخلاقی دانشجویان را تحت‌تأثیر قرار دهد. همچنین، این رابطه با حضور عوامل شخصیتی و روان‌شناختی نیز تغییر می‌کند. هدف مطالعه حاضر، واکاوی نقش تعدیلی شخصیت پویا و میانجی خودکارآمدی بر رابطه بین سبک‌های تدریس و رفتار اخلاقی دانشجویان حسابداری است. جامعه پژوهش را دانشجویان کارشناسی و تحصیلات تکمیلی حسابداری در سطح کشور تشکیل می­دهد. یافته‌های پژوهش با کسب نظر 386 نفر از دانشجویان (194 نفر در مقطع کارشناسی و 192 نفر در مقطع تحصیلات تکمیلی) نشان داد که در نمونه موردبررسی، سبک تدریس فعال بر سبک تدریس غیرفعال غالب است. همچنین، بین سبک تدریس و رفتار اخلاقی دانشجویان و شخصیت پویا و رفتار اخلاقی دانشجویان در هر دو گروه کارشناسی و تحصیلات تکمیلی، رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد. افزون بر آن، خودکارآمدی نقش میانجی و معنادار در رابطه بین سبک تدریس و رفتار اخلاقی در هر دو گروه موردبررسی دارد. همچنین، نقش تعدیلگر شخصیت پویا بر رابطه بین سبک تدریس و رفتار اخلاقی دانشجویان تحصیلات تکمیلی معنادار است، اما در گروه کارشناسی معنادار نیست. بر اساس یافته­ها از آنجا که دانشجویان فعلی، فعالان حرفه­ای آینده هستند، در راستای بهبود وضعیت اخلاق حرفه­ای توجه بیشتری به شیوه تدریس و عوامل شخصیتی و روان­شناختی لازم است تا از این حیث بتوان اعتماد عمومی را برجسته کرد و حیثیت حرفه­ای را بهبود بخشید.