تهیه و ارزیابی نانوچندسازه پلی وینیل الکل حاوی نانوذره های روی اکسید و مونت موریلونیت
نویسندگان
1 دانشیار گروه نانوفناوری پزشکی، دانشکده علوم و فناوریهای نوین، علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 کارشناس ارشد گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده داروسازی، علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 دانشیار مرکز تحقیقات میکروبیولوژی کاربردی، موسسه زیستشناسی و مسمومیت سیستمها، دانشگاه علوم پزشکی بقیهالله، تهران، ایران.
doi
10.30495/jacr.2022.1964438.2049چکیده
هدف از پژوهش حاضر، بررسی ویژگی های مکانیکی، پادباکتری، و سمیت سلولی نانوچندسازه زیست سازگار پلی وینیل الکل (PVOH) اصلاح شده با نانوذره های روی اکسید (ZnO) و مونت موریلونیت (MMT) برای تهیه فیلم به منظور کاربرد در بسته بندی مواد غذایی است. نانوذره های اکسید روی به روش آب گرمایی با فرایند کاهش شیمیایی سنتز شد. در این روش، نمک روی استات به عنوان پیش ساز فلز، سود به عنوان کاهنده و آب به عنوان حلال به مدت 1 ساعت در دمای C° 80 به کار رفت. شناسایی نمونه ها با پراش پرتو ایکس (XRD) برای ارزیابی ساختار بلوری، و میکروسکوپ الکترونی روبشی نشر میدانی (FESEM) برای بررسی اندازه و شکل نانوساختارها انجام شد. ویژگی های مکانیکی نمونه ها بررسی شد و برپایه نتیجه ها در فیلم بهینه، رطوبت به 8-10× 008/1 گرم بر مترمکعب کاهش، استحکام کششی به 492/0 مگاپاسکال و مدول یانگ به 1/24 پاسکال افزایش یافت. فعالیت پادباکتری علیه اشرشیاکلی با روش چاهک آگار ارزیابی شد و نانوچندسازه نهایی بیشترین ویژگی پادباکتری با مساحت هاله عدم رشد 64/0 میلیمتر را نشان داد. سمیت سلولی نمونه ها با روش سنجش MTT بر رده سلولیHEK293 پس از یک، سه و پنج روز ثبت شد. بیشترین درصد زندهمانی سلولهای نرمال در غلظت 25/0 میلیگرم بر میلیلیتر نمونه مشاهده شد و نانوچندسازه نهایی بیشترین زندهمانی سلولی را نشان داد. برپایه نتیجه های به دست آمده، نانوچندسازه حاوی نانوذره های روی اکسید و مونت موریلونیت می توانند قابلیت خوبی برای کاربرد در صنایع بستهبندی مواد غذایی داشته باشند.