برآورد پارامترهای ژنتیکی صفات مورفولوژی و زراعی گندم نان با استفاده از تجزیه دیآلل در شرایط نرمال رطوبتی و تنش خشکی
نویسندگان
1 دانشگاه اصفهان
doi
10.22059/jci.2025.382902.2898چکیده
هدف: تولید ارقام جدید و سازگار به محیطهای مختلف از اهداف مهم بهنژادگران میباشد بهمنظور بررسی خصوصیات ژنتیکی و قابلیت ترکیبپذیری عمومی و خصوصی در بین نُه رقم گندم نان تلاقیهایی بهصورت دیآلل یک طرفه انجام شد. روش پژوهش: 36 دورگ F 1 بههمراه نُه والد در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در شرایط نرمال رطوبتی و تنش خشکی در مزرعه کشت گردید. والدین و نتاج F 1 از لحاظ صفات مورفولوژی و زراعی طول ساقه، روز تا رسیدن، طول سنبله، طول پدانکل، وزن هزاردانه، سطح برگ پرچم و عملکرد دانه موردارزیابی قرار گرفتند. تعیین ترکیبپذیری و نحوه عمل ژن با استفاده از روش دو مدل B گریفینگ و تجزیه واریانس و پارامترهای ژنتیکی بهروش هیمن، جینکز برآورد گردید. یافتهها: نتایج دیآلل با استفاده از روش دو مدل B گریفینگ و هیمن، جینکز نشان داد که اثر ترکیبپذیری عمومی (GCA) و خصوصی (SCA) در دو شرایط نرمال رطوبتی و تنش خشکی برای کلیه صفات معنیدار بود، لذا جزء افزایشی و غیرافزایشی واریانس در وراثت کلیه صفات نقش داشت. والدهای روشن، شاهپسند و آذر2 دارای ترکیبپذیری عمومی بالا در هر دو شرایط برای اکثر صفات بودند تجزیه واریانس هیمن نشان داد که جزء افزایشی a و غیر افزایشیb واریانس ژنتیکی در تمامی صفات معنیدار گردید. با توجه به معنیدارشدن جزء b 2 ، در صفات فراوانی نابرابر آللهای غالب و مغلوب دیده شد. جزء b 3 که معادل ترکیبپذیری خصوصی گریفینگ میباشد در تمامی صفات معنیدار گردید. براساس تجزیه ژنتیکی هیمن میزان وراثتپذیری عمومی برای صفات موردمطالعه در دو شرایط بین 55 تا 74 درصد و میزان وراثتپذیری خصوصی بین 14 تا 61 درصد متغیر بود. نتیجهگیری: بهنژادی صفات طول ساقه، طول سنبله، طول پدانکل و روز تا رسیدن در شرایط نرمال رطوبتی و صفات طول سنبله، طول پدانکل، وزن هزاردانه و سطح برگ پرچم در شرایط تنش خشکی در نسلهای اولیه پاسخ میدهد و بازده گزینشی بالایی را برای صفات میتوان انتظار داشت و از روشهای شجرهای یا تلاقی برگشتی برای بهنژادی استفاده کرد، اما برای صفات وزن هزاردانه، سطح برگ پرچم در شرایط نرمال رطوبتی و طول ساقه، روز تا رسیدن در شرایط تنش خشکی و عملکرد دانه در هر دو شرایط گزینش باید در نسلهای پیشرفته و پس از رسیدن به خلوص و تثبیت ژنتیکی صفت انجام گیرد و از روشهای بالک، بالک تک بذر و دابل هاپلوئیدی در بهنژادی استفاده کرد.