فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این مقاله، به بررسی جامع نقش نانوفناوری در بهبود سامانه‌های شیرین‌سازی خورشیدی آب برپایه انرژی‌های تجدیدپذیر، پرداخته است و بر ضرورت ادامه پژوهش­ها برای دستیابی به فناوری‌های اقتصادی‌تر و پایدارتر تأکید می‌کند. شیرین‌سازی آب به‌عنوان راهکاری اساسی برای مقابله با بحران جهانی آب، در سال‌های اخیر، توجه بسیاری را به خود جلب کرده است. پیشرفت‌های فناورانه، به‌ویژه در حوزه نانوفناوری و انرژی‌های تجدیدپذیر، مسیر تازه‌ای را برای توسعه واحدهای شیرین‌سازی پایدار و کم‌هزینه آب فراهم کرده‌اند. استفاده از نانومواد و نانوسیال­ها در سامانه‌های تقطیر و صافش موجب افزایش بازده کارایی، کاهش وابستگی به شرایط اقلیمی و ارتقای بازدهی فرایند شده است. از سوی دیگر، بهره‌گیری از منابع انرژی تجدیدپذیر مانند خورشید، باد، زمین‌گرمایی و زیست‌توده، جایگزینی مؤثری برای سوخت‌های فسیلی پرهزینه و آلاینده بشمار می‌رود. به‌طورویژه، نانوسیال­ها نقش مهمی در بهینه‌سازی واحدهای تقطیر خورشیدی ایفا کرده‌اند و استفاده از نانوغشاهای طراحی‌شده با ساختارهای نانومتخلخل کارایی قابل‌قبولی در حذف املاح و تولید آب شیرین ارائه داده‌اند. با وجود دستاوردهای امیدوارکننده، چالش‌هایی مانند کاهش تدریجی کارایی غشاها، هزینه‌های اجرایی و مصرف انرژی همچنان وجود دارد.