طراحی حسگر زیستی الکتروشیمیایی مبتنی بر هالوسیت و ‏آنزیم استراز جدید از ‏ میکروبیوم دریاچه بزنگان برای شناسایی و اندازه‌گیری ‏دیازینون

نویسندگان

1 دانشجوی دکترا گروه بیوشیمی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، ‏نیشابور، ایران.‏

2 استاد گروه شیمی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

3 استادیار گروه بیوشیمی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ‏ایران.‏

4 دانشیار گروه شیمی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ‏ایران.‏

doi
چکیده

مطالعه حاضر با هدف طراحی يک حسگر زیستی الکتروشيميايي برای تشخیص و اندازه­گيری مقدارهای کم دیازینون طی دو مرحله انجام شد. در مرحله اول، استخراج و خالص­سازی نوعی آنزیم استراز از باکتری Bacillus sp . HP96 (میکروبیوم دریاچه بزنگان) انجام شد. در مرحله دوم این مطالعه، برای طراحي حسگر زیستی الکتروشيميايي از هالوسیت به­عنوان فاز تثبیت­کننده آنزیم استراز خالص­سازی‌شده روی الکترود طلا استفاده شد. الکترود پیشنهادی تحت شرایط بهینه به­‌صورت موفقیت‌­آمیزی برای اندازه‌گیری دیازینون به‌کارگرفته شد و گستره خطی غلظتی 4- 10 × 1 تا 001 / 0 میکرومولار با حد تشخیص 5- 10 × 11 میکرومولار و تکرار­پذیری 09 / 2 درصد و تکثیر­پذیری 79 / 3 درصد را تعیین کرد. کارایی حسگر زیستی الکتروشیمیایی مبتنی بر هالوسیت و آنزیم استراز برای اندازه­گيری دیازینون در نمونه­های محیطی و زیستی رضایت­بخش بود. با توجه به پایداری بالای استراز جدید در شرایط محیطی سخت و ویژگی­های بی‌همتای ساختارهای هالوسیت، مانند اندازه كوچك و سطح گسترده­، این ساختارها در ابعاد نانو می­توانند به­عنوان گزینه­ای آرمانی در طراحی حسگر­های زیستی الکتروشيميايي­، برای اندازه­گيری ديازینون در پایش­های آلاینده‌های محیطی توصيه شوند.