طراحی حسگر زیستی الکتروشیمیایی مبتنی بر هالوسیت و آنزیم استراز جدید از میکروبیوم دریاچه بزنگان برای شناسایی و اندازهگیری دیازینون
نویسندگان
1 دانشجوی دکترا گروه بیوشیمی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران.
2 استاد گروه شیمی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 استادیار گروه بیوشیمی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران.
4 دانشیار گروه شیمی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران.
doi
چکیده
مطالعه حاضر با هدف طراحی يک حسگر زیستی الکتروشيميايي برای تشخیص و اندازهگيری مقدارهای کم دیازینون طی دو مرحله انجام شد. در مرحله اول، استخراج و خالصسازی نوعی آنزیم استراز از باکتری Bacillus sp . HP96 (میکروبیوم دریاچه بزنگان) انجام شد. در مرحله دوم این مطالعه، برای طراحي حسگر زیستی الکتروشيميايي از هالوسیت بهعنوان فاز تثبیتکننده آنزیم استراز خالصسازیشده روی الکترود طلا استفاده شد. الکترود پیشنهادی تحت شرایط بهینه بهصورت موفقیتآمیزی برای اندازهگیری دیازینون بهکارگرفته شد و گستره خطی غلظتی 4- 10 × 1 تا 001 / 0 میکرومولار با حد تشخیص 5- 10 × 11 میکرومولار و تکرارپذیری 09 / 2 درصد و تکثیرپذیری 79 / 3 درصد را تعیین کرد. کارایی حسگر زیستی الکتروشیمیایی مبتنی بر هالوسیت و آنزیم استراز برای اندازهگيری دیازینون در نمونههای محیطی و زیستی رضایتبخش بود. با توجه به پایداری بالای استراز جدید در شرایط محیطی سخت و ویژگیهای بیهمتای ساختارهای هالوسیت، مانند اندازه كوچك و سطح گسترده، این ساختارها در ابعاد نانو میتوانند بهعنوان گزینهای آرمانی در طراحی حسگرهای زیستی الکتروشيميايي، برای اندازهگيری ديازینون در پایشهای آلایندههای محیطی توصيه شوند.