بررسی اثر نوروتروفیک آنتاگونیست گیرنده Neurokinin 1 بر روی سلولهای هرمی ناحیه CA1 موش صحرایی نر نژاد ویستار متعاقب ضابعات ناشی از ایسکمی /رپرفیوژن
نویسندگان
1 دانشکده پزشکی ، واحد علوم پزشکی تهران ، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران ، ایران
2 گروه آناتومی ، واحد علوم پزشکی تهران ، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران ، ایران
3 دانشکده پزشکی ، واحد علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران ، ایران
4 گروه آناتومی ، واحد علوم پزشکی تهران ، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران ، ایران
doi
چکیده
ایسکمی /رپرفیوژن (I/R) مغزی یک عامل بحرانی است که منجر به پیش آگهی ضعیف بیماران مبتلا به سکته مغزی ایسکمیک میشود. التهاب ناشی از ماده P بعنوان عامل تضعیف کننده ای بر اثر نوروپروتکتیوPeroxisome proliferator-activated receptor gamma (PPAR-γ) گزارش شده است. این مطالعه، به بررسی اثر اپرپیتانت، آنتاگونیست گیرنده نوروکینین 1 در آسیب (I/R) مغزی ناشی از انسداد دوطرفه شریانهای مشترک کاروتید پرداخته است.24 راس موش صحرایی نر نژاد ویستار به ۴ گروه کنترل، ایسکمی، حامل و آزمایشی تقسیم شدند. القاء ایسکمی توسط بستن دو طرفه شریان کاروتید مشترک صورت گرفت. تزریق داروی اپرپیتانت (۴۰ میلی گرم/ کیلوگرم) ۲ بار، ۱ ساعت پیش ویک ساعت بعد از رپرفیوژن انجام شد.72 ساعت بعد از القائ ایسکمی، مغز موشها خارج و جهت رنگ آمیزی نیسل آماده گردید. نتایج نشان داد که تعداد سلولهای هرمی زنده ناحیه CA1 هیپوکامپ گروه ایسکمی تفاوت معنیداری با گروه کنترل دارد در صورتیکه این تفاوت بین گروههای آزمایشی و کنترل معنیدار نبود. میتوان چنین نتیجه گرفت که اپرپیتانت میتواند موجب کاهش ضایعات بافتی متعاقب ایسکمی گردد بنابراین میتواند جزء درمانهای آسیب (I/R) مغزی قرار گیرد.