مقایسه اثربخشی درمان هیجان مدار و ایماگوتراپی بر کارکردهای اجرایی و رشد پس از آسیب در زنان آسیب دیده از روابط فرازناشویی
نویسندگان
1 استاد، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، واحد بین المللی کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، جزیره کیش، ایران.
3 استاد گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
10.30473/clpsy.2025.72265.1759چکیده
هدف از پژوهش حاضر، مقایسه اثربخشی درمان هیجانمدار و ایماگوتراپی بر کارکردهای اجرایی و رشد پس از آسیب در زنان آسیبدیده از روابط فرازناشویی است. جامعه آماری شامل کلیه زنان آسیبدیده از روابط فرازناشویی شهر اصفهان بود که به کلینیک روانشناختی نیک اوین و موسسه خیریه حضرت ابوالفضل مراجعه کرده بودند. پس از تکمیل پرسشنامه سلامت عمومی به صورت آنلاین، شرکتکنندگان به صورت تصادفی در سه گروه آزمایش 1 (درمان هیجانمدار)، آزمایش 2 (ایماگوتراپی) و گروه کنترل تقسیم شدند. مداخلات درمانی در گروههای آزمایش به مدت 8 هفته و به صورت آنلاین از طریق نرمافزار گوگل میت اجرا شد، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخلهای دریافت نکرد. دادهها از طریق پرسشنامههای آنلاین در مراحل پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری دوماهه جمعآوری شد.نتایج تحلیلهای آماری نشان داد که هر دو روش درمانی به طور معناداری باعث بهبود متغیرهای مورد مطالعه شدند. با این حال، تفاوتهایی بین اثربخشی دو روش مشاهده شد. درمان هیجانمدار تأثیر بیشتری بر بهبود کاهش استرس داشت، در حالی که ایماگوتراپی تأثیر بیشتری بر بهبود ارتباطات و افزایش رضایت زناشویی نشان داد. همچنین، نتایج پیگیری دوماهه نشان داد که بهبودهای حاصل از درمانها در طول زمان نیز پایدار بوده و مداخلات درمانی توانستهاند به بهبود معنادار و پایداری در وضعیت روانی و عملکردی زنان منجر شوند.این پژوهش نشاندهنده اهمیت انتخاب روش درمانی مناسب بر اساس نیازها و شرایط خاص هر فرد است و میتواند به عنوان راهنمایی برای مشاوران و رواندرمانگران در بهبود وضعیت روانی زنان آسیبدیده مورد استفاده قرار گیرد.
