تاثیر اصوات بین آئورال و ایزوکرونیک بر هماهنگ‌سازی امواج مغزی و اضطراب

نویسندگان

1 استاد گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

2 کارشناس ارشد رشته روانشناسی، دانشگاه پیام نور، واحد تهران جنوب، ایران

3 دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

doi
10.30473/clpsy.2024.72005.1753
چکیده

پژوهش حاضر پژوهش با هدف تاثیر اصوات بین آئورال و ایزوکرونیک بر هماهنگ‌سازی امواج مغزی و اضطراب انجام شد. روش پژوهش نیمه‌تجربی از نوع پیش‌آزمون_پس‌آزمون بدون گروه کنترل بود. جامعه آماری دانشجویان دارای اضطراب در سال تحصیلی 1401-1400 بودند. تعداد 30 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش اصوات بین آئورال و ایزوکرونیک (هر گروه 15 نفر) قرار گرفتند. ابزار پژوهش پرسشنامه اضطراب بک (1996) و ثبت امواج مغزی با استفاده از نقشه برداری مغز بود. گروه آزمایش اول به اصوات بین آئورال و گروه آزمایش دوم به اصوات ایزوکرونیک در 12 جلسه 20 دقیقه‌ای گوش فرا دادند. داده‌ها با آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیری و چندمتغیری و استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 24 تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که صوت ایزوکرونیک و بین آئورال بر موج آلفا در نقطهF4 تاثیر معنی‌دار دارد (05/0>P)، اما بر متغیر اضطراب تنها صوت بین آئورال اثربخش است (05/0>P). نتایج حاکی از آن است که اصوات بین آئورال و ایزوکرونیک مداخله‌ای سودمند جهت هماهنگ‌سازی امواج مغزی و صوت بین آئورال برای کاهش اضطراب دانشجویان است؛ بنابراین پیشنهاد می‌شود از این اصوات در کلینیک های درمان روانشناختی استفاده شود.