ارتباط بین مولفه‌های فرهنگی و ارزشیابی نگهداشت وجه نقد

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای تخصصی، گروه حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی، مرند، ایران (مسئول مکاتبات) Ghaderdadashzadeh@gmail.com

2 استاد حسابداری، دانشگاه خاتم، تهران، ایران Dr.eslampanah@chmail.ir

doi
چکیده

مقدمه و هدف پژوهش: یکی از بحث برانگیزترین موضوع‌های مدیریت مالی، مدیریت وجه نقد است. چگونگی به کارگرفتن منابع شرکت و به ‌ویژه وجوه داخلی، تصمیمی مهم در تضاد بین سهامداران و مدیران است. وجه نقد، از منابع مهم و حیاتی هر واحد انتفاعی است. مهم‌ترین عامل سلامت اقتصادی این واحدها، ایجاد توازن بین وجوه نقد در دسترس و نیازهای نقدی است. با وجود اینکه اثرات فرهنگ ملی بر روی تصمیم‌گیری‌های مالی در قالب توسعه بازارهای مالی در هر کشوری انعکاس یافته است، بر این اساس، در این پژوهش به بررسی ارتباط بین ابعاد فرهنگی و ارزشیابی نگهداشت وجه نقد پرداخته شده است. روش پژوهش: پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی - پیمایشی می‌باشد. جامعه آماری پژوهش شامل شرکت‌های بورسی می‌باشد و از طریق روش حذفی سیستماتیک تعداد نمونه به 110 شرکت رسیده است. به همین منظور از طریق پرسشنامه استاندارد ابعاد فرهنگی هافستد (1980)، اطلاعات مربوط به ابعاد فرهنگی جمع‌آوری و ارزشیابی نگهداشت وجه نقد از طریق یادداشت‌های توضیحی همراه صورت های مالی دریافت شده است. مقدار ضریب آلفای ‌کرونباخ (711/0) برای تمامی سوالات پرسشنامه حاکی از قابلیت اطمینان مناسب پرسشنامه می‌باشد. با پیروی از پژوهش اورلووا و همکاران (2017)، برای اندازه‌گیری ابعاد فرهنگی از دو معیار سطح فردگرایی و اجتناب از عدم‌اطمینان و برای سنجش ارزشیابی نگهداشت وجه نقد از مدل تعدیل شده فالکندر و وانگ (2006) توسط پینکوویتز و همکاران (2006) استفاده شده است. یافته‌ها: نتایج پژوهش نشان می‌دهد بین ابعاد فرهنگی و ارزشیابی نگهداشت وجه نقد ارتباط وجود ندارد و این ارتباط حتی با لحاظ نمودن شاخص‌های اقتصادی و توسعه مالی نیز مورد تأئید قرار نگرفت. هم‌چنین، ارتباط بین ابعاد فرهنگی و ارزشیابی نگهداشت وجه نقد در شرکت‌های دارای اندازه بزرگتر نسبت به شرکت‌های کوچکتر متفاوت نمی‌باشد.