فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

Translator این مقاله با استفاده از روش اقتصاد سنجی GMM به بررسی تاثیر مخارج سیاستهای فعال بازار کار بعنوان درصدی از تولید ناخالص داخلی، تورم، شکاف مالیاتی ، سرمایه گذاری مستقیم خارجی و نرخ با وقفه بیکاری بر کاهش نرخ بیکاری با استفاده از داده های آماری ایران و کشورهای عضو G20 که بصورت پنل دیتا در بازه زمانی 2005 تا سال 2022 جمع آوری شده بود، می پردازد و نتایج برآورد مدل های اقتصادسنجی نشان می‌دهد که افزایش 1درصد در مخارج سیاستهای فعال بازار کار نرخ بیکاری را به اندازه 031/0درصد کاهش میدهد که به نظر میرسد این کاهش نرخ بیکاری به واسطه افزایش یک درصدی مخارج سیاستهای فعال بازار کار کمتر از مطالعه ای است که اسکادورو در سال 2018 در بررسی تاثیر سیاستهای فعال بازار کار بر کاهش نرخ بیکاری کشورهای عضو OECD داشت و نتیجه گرفته بود که افزایش 1 درصدی مخارج سیاستهای فعال بازار کار منجبر به کاهش 38/0درصدی نرخ بیکاری خواهد شد.تحقیقات انجام شده حاکی از آنست که هزینه های که روی سیاستهای فعال بازار کار در ایران (ایجاد شغل مستقیم، خدمات کاریابی، یارانه های دستمزد وکارورزی و مهارت آموزی در محیط کار و..) انجام می گردد می توانند در راستای موفقیت کارگران در یافتن و پیدا کردن شغل کمک کنند و نهایتا منجر به کاهش بیکاری در ایران گردد .