تحلیل سیاستی ناترازی انرژی در تهران با تأکید بر توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری تخصصی برنامه ریزی محیط زیست،واحد علوم و تحقیقات،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران

doi
چکیده

ناترازی انرژی به‌عنوان یکی از چالش‌های ساختاری در نظام اقتصادی ایران، به‌ویژه در کلان‌شهر تهران که بیشترین تراکم جمعیتی، صنعتی و مصرفی را داراست، ابعاد نگران‌کننده‌ای به خود گرفته است. این ناترازی نه‌تنها موجب اختلال در تولید صنعتی و توزیع خدمات شده، بلکه زمینه‌ساز بروز مشکلات زیست‌محیطی، اقتصادی و امنیتی نیز گشته است. هدف این پژوهش، تحلیل سیاستی وضعیت ناترازی انرژی در استان تهران و ارزیابی ظرفیت‌های توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر به‌عنوان راهکاری برای رفع این بحران است. روش تحقیق مبتنی بر تحلیل ثانویه گزارش‌ها، داده‌های رسمی، مطالعات سیاستی و تطبیقی بوده و با رویکرد توصیفی ـ تحلیلی انجام گرفته است. نتایج مطالعه نشان می‌دهد که ریشه‌های ناترازی انرژی در تهران را می‌توان در فرسودگی زیرساخت‌ها، عدم تعادل قیمت‌گذاری، سیاست‌های حمایتی ناکارآمد، وابستگی به سوخت‌های فسیلی و کمبود سرمایه‌گذاری هدفمند جستجو کرد. در این میان، انرژی‌های تجدیدپذیر، به‌ویژه انرژی خورشیدی و بادی، از پتانسیل بالایی برای جایگزینی بخش‌هایی از بار مصرف انرژی استان برخوردارند. با اصلاح سیاست‌های تخصیص منابع، ایجاد مشوق‌های مالی برای بخش خصوصی، ارتقاء بهره‌وری مصرف و حمایت از فناوری‌های نوین، می‌توان این ظرفیت‌ها را بالفعل کرد. در پایان، سیاست‌هایی مبتنی بر تجربه‌های جهانی و بومی برای حکمرانی هوشمندانه انرژی در سطح منطقه‌ای ارائه شده است که می‌تواند به‌عنوان مبنای برنامه‌ریزی توسعه پایدار انرژی در تهران مدنظر قرار گیرد.