بررسی فراوانی ژن‌های مقاومت آنتی‌بیوتیکی سالمونلا انتریتیدیس جدا شده از دام و انسان و تعیین الگوی مقاومت آنتی‌بیوتیکی آنها

نویسندگان
doi
چکیده

باکتری سالمونلا یکی از اعضای خانواده انتروباکتریاسه است. عفونت حاصل از این باکتری در انسان به صورت گاستروانتریت، تب روده ای (تیفوئید یا پاراتیفوئید) و سپتی سمی بروز می کند. اینتگرون های کلاس I معمول ترین اینتگرون های یافت شده در بین سروتیپ های مختلف سالمونلا انتریکا می باشند که باعث ایجاد مقاومت چندگانه آنتی بیوتیکی و بروز مشکلاتی در درمان عفونت حاصل از این باکتری در انسان و حیوانات می‌گردند. هدف از مطالعه حاضر تعیین فراوانی اینتگرون های کلاس I سالمونلا انتریتیدیس جدا شده از انسان و دام و تعیین الگوی حساسیت با مقاومت آنتی بیوتیکی آنها می باشد. در این مطالعه، نمونه های 11 نمونه سالمونلا انتریتیدیس انسانی جدا شده از کودکان 5-1 سال بیمارستان کودکان تهران و 13 نمونه سالمونلا انتریتیدیس دامی جدا شده از گوساله های 6 ماه تا 1 سال گاوداریهای غرب تهران که از کلکسیون میکروبی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات-دانشکده دامپزشکی اخذ شد، استفاده گردید. جهت تعیین فراوانی اینتگرون های کلاس I آزمونMultiplex-PCR انجام گردید. آزمون تعیین حساسیت آنتی‌بیوتیکی به روش دیسک دیفیوژن انجام شد. نتایج نشان داد که از مجموع 11 سویه سالمونلا انتریتیدیس انسانی، اینتگرون های کلاس I جدا سازی نگردید و از 13 سویه سالمونلا انتریتیدیس دامی 2 سویه (3/15%) دارای اینتگرون‌های کلاس I بودند. همچنین 3/36% از سویه های سالمونلا انتریتیدیس انسانی و 8/30% از سویه‌های دامی مقاومت چندگانه آنتی‌بیوتیکی از خود نشان دادند. نتیجه گیری اینکهدر سویه های دارای مقاومت چندگانه فاقد اینتگرون های کلاس I ، ژن‌های مقاومت می‌توانند بر روی پلاسمیدها، ترانسپوزون‌ها و یا کلاس های دیگر اینتگرون ها مستقر شوند.