فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: هدف از انجام این آزمایش، بررسی تأثیر محلول­پاشی علف‌کش­های باکتریایی و عصاره آبی گیاهان بر خصوصیات مورفولوژیک و نشاسته علف هرز سوروف و برنج بود. روش پژوهش: این آزمایش به­صورت اسپلیت اسپلیت فاکتوریل در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی با سه تکرار در زمین زراعی واقع در یکی از روستاهای آمل در دو سال زراعی 97-1396 و 98-1397 اجرا گردید. فاکتورهای آزمایشی شامل محلول­پاشی عصاره آبی گیاهان و سورفاکتانت سورگوم، کلم بروکلی، گزنه، اوکالیپتوس، آقطی، باکتری Streptomyces sp-albos حاوی thaxtomin ، باکتری Xanthomonas campestris و شاهد به‌عنوان عامل اصلی، غلظت عصاره در سطوح صفر، 5، 10 و 15 در هزار به‌عنوان عامل فرعی و گونه­های گیاهی برنج رقم طارم و علف هرز سوروف به‌عنوان عامل فرعی فرعی بود. یافته ­ها: با محلول­پاشی عصاره­ها عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک سوروف کاهش و درصد نشاسته دانه افزایش پیدا کرد. عملکرد دانه برنج در کاربرد 5 در هزار عصاره کلم بروکلی و 5 در هزار Streptomyces sp-albos تفاوت معنی­داری با شاهد نداشت. با افزایش غلظت عصاره نیز، عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک برنج و سوروف کاهش بیش‌تری را نشان دادند. کم‌ترین عملکرد دانه در برنج به میزان 16/3 تن در هکتار مربوط به عصاره آقطی و در سوروف به میزان 68/0 و 61/0 تن در هکتار مربوط به عصاره گزنه و آقطی بود. نتیجه­ گیری: با توجه به نتایج به‌دست‌آمده، دگرآسیبی و عوامل بیماری­زای گیاهی می‏­توانند یکی از راه‏های اساسی کنترل علف‌های هرز در سیستم کشاورزی پایدار باشند.