رابطه سرمایه فرهنگی با سبکهای فراغتی نابینایان و کم بینایان شاغل و بازنشسته شهر تهران
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مدیریت فرهنگی، دانشکده مدیریت و علوم اجتماعی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران (نویسنده مسئول).
2 استادیار، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد رشته مدیریت فرهنگی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
چکیده
هدف پژوهش: پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه سرمایه فرهنگی با سبکهای فراغتی نابینایان و کم بینایان شاغل و بازنشسته شهر تهران انجام شد. روش پژوهش: پژوهش حاضر توصیفی با رویکرد معادلات ساختاری بود.جامعه آماری موردنظر در این پژوهش، 50 نفر از افراد نابینا و کمبینایی که در حال حاضر شاغل هستند یا بازنشسته شدهاند، میباشند که از طریق نمونهگیری تصادفی خوشهای انتخاب شدند. ابزار جمعآوری اطلاعات پرسشنامه استاندارد سرمایه فرهنگی بوردیو و پرسشنامه محقق ساخته سبکهای اوقات فراغت دو نظریهپرداز خارجی (دومازیه) و ایرانی (رجبزاده) میباشد. نتایج تحقیق و خروجی با نرمافزار پی ال اس مشخص گردید. یافتهها و نتیجهگیری: رابطه و تاثیر آشکار سرمایه فرهنگی بر اوقات فراغت نابینایان و کمبینایان تایید شد. مطالعه ضرایب تأثیر هر یک از عوامل نشان داد که بیشترین ضریب تأثیر مستقیم بر سرمایه فرهنگی به بعد مهارت در بیان مطالب و مدارک تحصیلی به اندازه مشابه به میزان 0.329 و همچنین بیشترین ضریب تأثیر مستقیم بر اوقات فراغت به بعد فراغت فرهنگی - هنری به میزان 0.384 است. این نشان از اهمیت سبک فرهنگی هنری و سهم آن در اوقات فراغت نابینایان و کمبینایان دارد
