اثربخشی معنویت درمانی بر افزایش سازگاری اجتماعی و کاهش اضطراب و افسردگی در زنان مبتلا به سرطان پستان
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
2 دانشگاه علوم پزشکی شیراز
doi
10.22123/chj.2026.494593.2148چکیده
مقدمه: سرطان پستان شایعترین بیماری و عامل مرگ و میر در بین زنان است. به نظر میرسد مداخلاتی مانند معنویت درمانی گروهی برای افزایش سازگاری اجتماعی و کاهش پیامدهای اضطراب و افسردگی ناشی از تشخیص و درمان های پزشکی سرطان ضروری است. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی معنویت درمانی بر افزایش سازگاری اجتماعی و کاهش اضطراب و افسردگی در زنان مبتلا به سرطان پستان انجام شد. مواد و روشها: پژوهش حاضر نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه زنان مبتلا به سرطان پستان مراجعهکننده به بیمارستان امام رضا (ع) شهر کرمانشاه در سال 1403 بود ( تعداد تقریبی 87 نفر) . با نمونهگیری هدفمند، تعداد 40 نفر انتخاب و به صورت تصادفی (قرعه کشی) در 2 گروه مساوی جایگزین شدند. گروه آزمایش 10 جلسه 45 دقیقهای آموزش دیدند و گروه کنترل آموزشی دریافت نکردند. ابزار جمعآوری اطلاعات پرسشنامه سازگاری اجتماعی Bell (1961)، پرسشنامه اضطراب Beck و همکاران (1988)، پرسشنامه افسردگی ( BDI-II ) Beck (1972) بود. دادهها توسط آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره تجزیه و تحلیل شدند. یافتهها: آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد اندازه اثر معنویت درمانی بر افزایش سازگاری اجتماعی برای پنج بعد سازگاری اجتماعی به ترتیب برابر 36/0، 67/0، 51/0، 47/ و 501/0 بوده است (01/0> p ). اندازه اثر معنویت درمانی بر اضطراب و افسردگی به ترتیب 447/0، 343/0 بود (01/0> p ). نتیجهگیری: معنویتدرمانی میتواند به عنوان یک مداخله روانشناختی مکمل و مبتنی بر شواهد در کنار درمانهای پزشکی، در بهبود شاخصهای سلامت روان و ارتقای کیفیت زندگی زنان مبتلا به سرطان پستان بهکار گرفته شود.