عوامل موثر در ارتباطات دیپلماتیک فرهنگی کلانشهرتهران در راستای دیپلماسی ارتباطی فرهنگی
نویسندگان
1 استادیار، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استادیار، گروه مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 دانش آموخته دکتری علوم ارتباطات اجتماعی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران (نویسنده مسئول).
doi
چکیده
مقدمه و هدف پژوهش: هدف از پژوهش حاضر بررسی "نقش کلانشهر تهران در بهینهسازی دیپلماسی ارتباطی فرهنگی" با اتخاذ رویکرد میان رشتهای میباشد که در چارچوب تئوریک دربرگیرنده رویکردهای نظری حوزههای: دیپلماسی عمومی استراتژیک؛ نظریه دیپلماسی عمومی-دیپلماسی فرهنگی و ارتباطات- نای در قدرت نرم، ارتباطات استراتژیک، شهر شبکهای شهر اطلاعاتی آینده، پارادیپلماسی و دیپلماسی شهری است. روش پژوهش: این پژوهش اکتشافی از نظر هدف کاربردی، از نظر تحلیلی از نوع تحلیل همبستگی و از لحاظ شیوه جمعآوری اطلاعات از نوع تحقیق پیمایشی و مقطعی است. در این پژوهش همچنین از روشهای توصیفی آماری مانند جدولها و نمودارهای توزیع فراوانی، جدولهای توافقی و روشهای استنباطی آماری مانند آزمون برازش توزیع کلموگروف-اسمیرنوف، شاپیرو-ویلک، آزمونهای معنیداری وجود اختلاف در میانگینها مانند آزمونهای آنالیز واریانس یک طرفه، آنالیز واریانس ناپارامتری کروسکال-والیس، آزمون تساوی واریانس توکی، آزمون یو من ویتنی استفاده شده است. یافتهها: ماهیت ارتباطات و اقدامات ارتباطی شهر تهران، با ماهیت ارتباطات استراتژیک نوین دیپلماسی عمومی و دیپلماسی فرهنگی هماهنگی ندارد. از سوی دیگر دیپلماسی فرهنگی تهران، ارتباطی و فراشبکهای طراحی و اجراء نمیشود و این شهر چندان از اعضای فعال سازمانها، مجامع و برنامههای بینالمللی شهری محسوب نمیشود. این ظرفیت فعال محدود شهر تهران در حوزه دیپلماسی فرهنگی، همچنین زمینه لازم برای اجراء رویکردهای شهر خلاق در روابط بینالمللی کنونی شهر تهران را فراهم نمیکند. نتیجهگیری: نتیجه نهایی تحقیق حاکی از آنست که از کلیه ظرفیتهای کلانشهر تهران در راستای بهینهسازی دیپلماسی ارتباطی فرهنگی کشور بهرهبرداری مناسبی انجام نگرفته است و تنها اقدامات و روندهای اندکی در این راستا فعال میباشند. همچنین این نتیجه حاصل شده است که یک رویکرد سیستماتیک نسبت به نقش کلانشهر تهران در دیپلماسی ارتباطی فرهنگی وجود ندارد.
