نقش مهارتهای حل مسئله، راهبردهای مقابلهای و خلقوخو در پیشبینی تابآوری پرستاران شهر تبریز
نویسندگان
1
2 دانشگاه علوم پزشکی مشهد
3 دانشگاه پیام نور
4
doi
10.22123/chj.2025.407264.2025چکیده
مقدمه: شناسایی عوامل ارتقا دهنده میزان تابآوری افراد، بسیار ضروری است. این پژوهش با هدف تعیین نقش مهارتهای حل مسئله، راهبردهای مقابلهای و خلقوخو در پیشبینی تابآوری پرستاران شهر تبریز انجام شد. مواد و روش ها: در این پژوهش توصیفی - همبستگی جامعه آماری پژوهش دربرگیرنده کلیه پرستاران شهر تبریز (2426 نفر) در سال 1400 بود که از این میان تعداد 500 نفر با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی طبقهای انتخاب شدند. به منظور گردآوری اطلاعات از پرسشنامههای حل مسئله (Heppner و krauskopf، 1987)، راهبردهای مقابلهای (Lazarus و Folkman، 1988)، خلق و خو (Buss و Plomin، 1984) و تابآوری (Conner و Davidson، 2003) استفاده شد. دادهها با استفاده از روش ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد اعتماد به حل مسائل (001/0p=، 468/0 r=)، سبک گرایش - اجتناب (001/0p=، 141/0 r=) و سبک کنترل شخصی (001/0p=، 727/0r=)، راهبرد مقابلهای مسئلهمدار (001/0p=، 244/0r=)، جامعهپذیری (001/0p=، 359/0r=) و سطح فعالیت (001/0p=، 136/0r=) رابطه مثبت و معنیداری با تابآوری دارند و بین تهییجپذیری (001/0p=، 141/0- r=) با تابآوری رابطه منفی وجود دارد و متغیرهای مذکور توانایی پیشبینی 23% واریانس تابآوری پرستاران را دارند. نتیجه گیری : با توجه به اینکه مهارتهای حل مسئله، راهبردهای مقابلهای و خلقوخو توانایی پیشبینی تابآوری را دارند؛ لذا، ارائه برنامههای مداخلهای به منظور ارتقای تابآوری پرستاران پیشنهاد میشود.