اثربخشی آموزش تنظیم شناختی هیجان بر علائم آسیب روانی در دانشجویان دختر مبتلا به ضربه عشق
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز
2 دانشگاه علوم پزشکی کرمان
3 دانشگاه الزهرا
4 دانشگاه یاسوج
doi
10.22123/chj.2025.415157.2031چکیده
مقدمه: با توجه به اینکه نشانگان ضربه عشق میتواند مجموعهای از آسیبهای روانی را به همراه داشته باشد، پژوهش حاضر، با هدف بررسی اثربخشی آموزش تنظیم شناختی هیجان بر کاهش علائم آسیب روانی در دانشجویان دختر مبتلا به ضربه عشق انجام شد. مواد و روشها: روش پژوهش آزمایشی با پیشآزمون-پسآزمون، و همراه گروه گواه بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان کارشناسی دختر مبتلا به ضربه عشق، ساکن در خوابگاه دانشگاه محقق اردبیلی در سال تحصیلی 1399-1398 بودند (تقریبا 60 نفر) که از این جامعه، حجم نمونه 34 نفری (17 شرکتکننده در هر گروه) با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. همچنین، جهت تعیین نمونه هدف از سیاهه نشانگان ضربهی عشق (LTSI-10)، برای اجرای مداخله از برنامه تنظیم شناختی هیجان مبتنی بر مدل Gross و برای اندازهگیری متغیر وابسته از فهرست علائم SCL-90-R استفاده گردید. برای تحلیل دادهها نیز از تحلیل کوواریانس چند متغیره استفاده شد. یافته ها: اثر عضویتگروهی نشان از تأثیر معنیدار مداخله روی شاخص کل علائم آسیب روانی (01/0p<) و برخی مؤلفهها شامل وسواسیجبری (01/0p<)، حساسیت در روابط بینفردی (01/0p<)، خصومت (01/0p<)، ترس مرضی (05/0p<)، و روانپریشی (05/0p<) بود. این مداخله روی جسمانیسازی، افسردگی، اضطراب و بدگمانی تأثیر معنیداری نداشت (05/0p>). نتیجه گیری: تنظیم شناختی هیجان مبتنی بر مدل Gross میتواند به صورت گروهی روی افراد دارای نشانگان ضربه عشق اجرا شود تا در زمان کوتاهتر منجر به بهبود افراد آسیبدیده بیشتری گردد.