اثربخشی حلقه کندوکاو فلسفی بر رفتارهای اوتیسیک و مهارتهای اجتماعی کودکان اتیسم
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی شیراز
2 دانشگاه یزد
3
4 دانشگاه شاهد
5
doi
10.22123/chj.2024.437537.2060چکیده
مقدمه: مشکلات موجود در حیطۀ ارتباطات و مهارتهای اجتماعی کودکان اتیسم و مشکلات تعاملی که اکثر این کودکان در زندگی روزمره با آن روبهرو میباشند، لزوم پژوهش و افزایش توجه به این اختلال را روشن میکند. بنابراین، هدف از این پژوهش تعیین اثربخشی حلقه کندوکاو فلسفی بر اساس نظریه لیپمن بر رفتارهای اوتیسیک و مهارتهای اجتماعی کودکان اتیسم بود. مواد و روشها: در این مطالعه نیمه تجربی جامعه آماری شامل تمامی کودکان اتیسم مراکز آموزشی و توانبخشی شهر مشهد در سال 1401، به تعداد 600 نفر بود. از میان آنها 30 کودک به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در گروههای مداخله و گواه (هر گروه 15 نفر) جایگزین شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامه اتیسم گیلیام استفاده شد. گروه مداخله دوره آموزشی حلقه کندوکاو فلسفی بر اساس نظریه لیپمن را طی 11 جلسه 45 دقیقه ای (هر هفته یک جلسه) به صورت گروهی دریافت کردند و گروه کنترل در لیست انتظار قرار گرفتند. برای تحلیل دادههای پژوهش از تحلیل کوواریانس چندمتغیره استفاده شد. یافته ها: نتایج حاکی از آن بود آموزش به روش حلقهای کندوکاو فلسفی باعث بهبود رفتارهای کلیشهای، اختلالهای حرکتی و رفتارهای عجیب و غریب، ارتباط کلامی و غیرکلامی و تعاملات اجتماعی کودکان اُتیسم، در مرحله پسآزمون شده است (001/0≥(p. نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان داد حلقهی کندوکاو فلسفی روشی مؤثر جهت کنترل رفتارهای اوتیسیک و افزایش مهارتهای اجتماعی کودکان اتیسم میباشد و میتوان از آن به عنوان روشی مؤثر بهره برد.