اثربخشی حلقه کندوکاو فلسفی بر رفتارهای اوتیسیک و مهارت‌های اجتماعی کودکان اتیسم

نویسندگان

1 دانشگاه علوم پزشکی شیراز

2 دانشگاه یزد

3

4 دانشگاه شاهد

5

doi
10.22123/chj.2024.437537.2060
چکیده

مقدمه: مشکلات موجود در حیطۀ ارتباطات و مهارت­های اجتماعی کودکان اتیسم و مشکلات تعاملی که اکثر این کودکان در زندگی روزمره با آن روبه­رو می­باشند، لزوم پژوهش و افزایش توجه به این  اختلال را روشن می­کند.­ بنابراین، هدف از این پژوهش تعیین اثربخشی حلقه کندوکاو  فلسفی بر اساس نظریه لیپمن بر رفتارهای اوتیسیک و مهارت­های اجتماعی کودکان اتیسم بود. مواد و روش­ها: در این مطالعه نیمه­ تجربی جامعه آماری شامل تمامی کودکان اتیسم مراکز آموزشی و توان­بخشی شهر مشهد در سال 1401، به تعداد 600 نفر بود. از میان آن­ها 30 کودک به روش نمونه­ گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در گروه­های مداخله و گواه (هر گروه 15 نفر) جایگزین شدند. برای جمع­آوری داده­ها از پرسشنامه اتیسم گیلیام استفاده شد. گروه­ مداخله دوره آموزشی حلقه کندوکاو فلسفی بر اساس نظریه لیپمن را طی 11 جلسه 45 دقیقه ­ای (هر هفته یک جلسه) به صورت گروهی دریافت کردند و گروه ­کنترل در لیست انتظار قرار گرفتند. برای تحلیل داده­های پژوهش از تحلیل کوواریانس چندمتغیره استفاده شد. یافته ­ ها: نتایج حاکی از آن بود آموزش به روش حلقه­ای کندوکاو فلسفی باعث بهبود رفتارهای کلیشه‌ای، اختلال‌های حرکتی و رفتارهای عجیب و غریب، ارتباط کلامی و غیرکلامی و تعاملات اجتماعی کودکان اُتیسم، در مرحله پس­آزمون شده است (001/0≥(p. نتیجه ­ گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان داد حلقه­ی­ کندوکاو فلسفی روشی مؤثر جهت کنترل رفتارهای اوتیسیک و افزایش مهارت­های اجتماعی کودکان اتیسم ­می­باشد و می­توان از آن به عنوان روشی مؤثر بهره برد.