بررسی اثر انواع و مقادیر مختلف محلولپاشی جاسمونات‌ها قبل از برداشت میوه بر صفات عملکردی، فیزیولوژیک، کیفی و دارویی دو رقم توت فرنگی

نویسندگان

1 گروه کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

2 گروه کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

3 گروه کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

doi
10.30495/jdb.2022.1939687.1268
چکیده

به منظور بررسی اثر انواع و مقادیر مختلف محلول‌پاشی جاسمونات‌ها بر صفات عملکردی، فیزیولوژیک و کیفی دو رقم توت‌فرنگی قبل از برداشت میوه، آزمایشی به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی در گلخانه هیدروپونیک صدرا دانشگاه شیراز در سال 1397 انجام گرفت. تیمارهای آزمایشی شامل دو نوع جاسمونات (جاسمونیک اسید و متیل جاسمونات) هر کدام در پنج غلظت (0، 5/0، 1، 5/1 و 2 میلی مولار) و (0، 25/0، 5/0، 1 و 5/1 میلی مولار) با چهار تکرار و در هر تکرار سه گلدان و در دو رقم توت‌فرنگی (سلوا و پاروس) اجرا گردید. تجزیه واریانس نشان داد که اثر تیمارهای آزمایشی بر کلیه صفات مورد بررسی به‌جز صفات وزن میوه و ویتامین ث معنی‌دار شد. نتایج نشان داد که محلول‌پاشی جاسمونات‌ها، سبب کاهش میزان کلروفیل و وزن خشک برگ در هر دو رقم توت‌فرنگی گردید در حالی‌که بیشترین تعداد میوه در رقم سلوا با محلول‌پاشی 2 میلی مولار جاسمونیک اسید حاصل شد. همچنین نتایج حاکی از آن بود که افزایش غلظت جاسمونات‌ها با کاهش میزان اسیدیته کل و افزایش آنتوسیانین میوه در هر دو رقم، سبب بهبود خواص کیفی توت‌فرنگی گردید. در مجموع رقم سلوا با تاثیرپذیری بیشتر از جاسمونات‌ها با تولید مواد جامد محلول و نسبت مواد جامد محلول به اسیدیته کل معنی‌دار بیشتر و میزان اسیدیته کل کمتر نسبت به رقم پاروس، از لحاظ کیفی مطلوب‌تر می‌باشد.