اثر قارچ تریکودرما بر برخی خواص بیوشیمیایی گیاه دارویی ریحان در شرایط رژیم های مختلف آبیاری
نویسندگان
1 دانشگاه تهران
2 دانشگاه تهران
3 دانشگاه تهران
4 دانشگاه شهید باهنر کرمان
doi
10.22059/jci.2023.345935.2730چکیده
هدف: بهره گیری از رابطه همزیستی گیاه با قارچهای تریکودرما یکی از راهکارهای کاهش تنش کمآبی در گیاهان به شمار میرود. پژوهش حاضر به منظور بررسی تأثیر قارچ تریکودرما بر ویژگی های آنتیاکسیدانی گیاه دارویی ریحان ( Ocimum basilicum L . ) در شرایط تنش کم آبی انجام شد. روش پژوهش: این آزمایش در گلخانه گروه علوم باغبانی دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی اهر و مطالعات آزمایشگاهی نیز در آزمایشگاه های پایه و عمومی دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی اهر (دانشگاه تبریز) در سال 1399 بهصورت فاکتوریل بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار انجام گرفت. تیمارها شامل سطوح مختلف تنش کمبود آّب شامل تنش شدید (25 درصد ظرفیت مزرعهای)، تنش متوسط (50 درصد ظرفیت مزرعه ای)، تنش ملایم (75 درصد ظرفیت مزرعه ای) و بدون تنش (شاهد) هر یک از گلدانها و یک گونه تجاری قارچ Trichoderma harzianum Na-lac با غلظتهای 10 9 و 10 6 اسپور در هر میلی لیتر مایه تلقیح بود. یافته ها: نتایج نشان داد که با اعمال تنش کمآبی میزان مالوندیآلدهید، آنزیم کاتالاز و پراکسیداز، فعالیت آنتیاکسیدانی و فلاونوئید کل افزایش یافت. غلظت 10 6 اسپور در هر میلی لیتر تأثیر بهتری بر بهبود شاخصهای مذکور داشت. نتیجه گیری: استفاده از قارچ تریکودرما در مقایسه با شاهد (بدون تلقیح با قارچ) میتواند ابزار مناسبی برای بهبود صفات فیزیولوژیکی و فعالیت های آنتیاکسیدانی در شرایط تنش کم آبی باشد.