کاربرد مدل ساختاری تفسیری برای سطح‌بندی زنجیره نوآوری و فناوری در دانشگاه علوم پزشکی تهران

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، دانشگاه علوم پزشکی تهران، مرکز تحقیقات چشم فارابی، مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، تهران، ایران (عهده دار مکاتبات)

2 دانشیار، دانشگاه علوم پزشکی تهران، مرکز تحقیقات چشم فارابی، مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، تهران، ایران

doi
چکیده

در محیط پویا و اقتصادی امروز، وجود دانشگاه نوآور برای نقش‌آفرینی مستقیم در فرآیند توسعه ملی و تولید ثروت یک ضرورت است. لذا با توجه به اهمیت نوآوری و فناوری در توسعه و تعالی دانشگاه علوم پزشکی تهران، هدف از انجام این پژوهش کاربرد مدل ساختاری- تفسیری برای سطح‌بندی و دسته‌بندی عوامل اثرگذار در زنجیره نوآوری و فناوری جهت کمک به نوآور بودن دانشگاه علوم پزشکی تهران می‌باشد. در این پژوهش با استفاده ازنظر متخصصان (که 10 نفر از اساتید دانشگاه بودند و از جامعه هدف به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شده‌اند) و مرور ادبیات نظری، 9 دسته عوامل مؤثر بر زنجیره نوآوری و فناوری شناسایی شدند. سپس با نظرات خبرگان و اعمال مدل ساختاری-تفسیری، ارتباط و قدرت نفوذ عوامل بر هم مشخص و عوامل در 5 دسته سطح‌بندی شدند. نتایج این روش نشان می‌دهد که سه عامل بهره‌برداری از منابع، استقراض و سرمایه‌گذاری خارجی و اکتساب علم و انتقال فناوری در پایین‌ترین سطح خروجی این مدل قرار داشته و دارای قدرت نفوذگذاری بسیار مناسبی می‌باشند که منجر به توسعه نوآوری در دانشگاه می‌شود. با توجه به نتایج تحقیق امید است که بتوان مدیران را در برنامه‌ریزی صحیح یاری رساند.