طراحی الگوی مدیریت استعداد برای سازمانهای فرهنگی با استفاده از رویکرد دلفی فازی
نویسندگان
1 دانشیار جامعه شناسی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، تهران، ایران
2 دانشجوی دکترای گروه مدیریت فرهنگی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 دانشیار گروه مدیریت فرهنگی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران.
4 دانشیار گروه مدیریت و برنامهریزی فرهنگی دانشگاه آزاد واحد علوم تحقیقات، تهران، ایران (نویسنده مسئول).
5 استاد، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ایران
doi
10.30495/jcm.2022.69935.1622چکیده
زمینه و هدف: یکی از چالشهایی که اکثر سازمانها با آن مواجه هستند چگونگی شناسایی، جذب، پرورش و نگهداشت استعدادهاست. سازمانهای فرهنگی نیز از این قاعده مستثنا نیستند. هدف پژوهش حاضر طراحی یک الگوی بومی برای مدیریت استعداد در سازمانهای فرهنگی در ایران است. روششناسی: این پژوهش با رویکرد آمیخته اکتشافی و بهرهگیری از روش دلفی فازی انجام شده است. جامعه آماری در بخش کیفی عبارتند از خبرگان، مدیران ارشد، میانی و استعدادهای شاخص حوزه هنری که از بین آنها 15 نفر در تحقیق مشارکت کردهاند. در بخش کمّی نیز 19 نفر در پنل خبرگان شرکت کردهاند. نمونهها در هر دو بخش به صورت هدفمند انتخاب شدهاند. ابزار پژوهش در بخش کیفی، مصاحبه نیمه ساختاریافته و در بخش کمیّ پرسشنامه محققساخته بوده که با استفاده از روایی صوری و محتوایی اعتبارسنجی و پایایی آن با روش آلفای کرونباخ 849/0 محاسبه شده است. یافتهها: نتایج نشان داد الگوی مدیریت استعداد در سازمانهای فرهنگی متشکل از 9 بُعد و چهل و سه مؤلفه است. ابعاد مدل به ترتیب اولویت عبارتند از: پرورش و آموزش استعدادها، عوامل تأثیرگذار درونسازمانی، شناسایی، کشف و جذب استعدادها، نگهداشت و بالندگی استعدادها، ایجاد مخزن استعدادها، عوامل تأثیرگذار برونسازمانی، نتایج سازمانی، نتایج فردی و معماری دوهستهای سرمایههای انسانی. نتیجهگیری: کاربست نتایج این مطالعه میتواند از پرواز سرمایههای انسانی در سازمانهای فرهنگی جلوگیری کند.
