تأثیر آموزش مدیریت استرس به شیوه شناختی-رفتاری بر میزان اضطراب، افسردگی و تابآوری مردان مبتلا به بیماری عروق کرونر قلب
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی کرمان
2 دانشگاه علامه طباطبایی
3 دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
doi
10.22123/chj.2021.246459.1570چکیده
مقدمه: بر اساس آمارهای سازمان بهداشت جهانی، بیماریهای قلبی عروقی عامل اصلی مرگومیر میباشند و با اصلاح سبک زندگی میتوان از شیوع بیماری قلبی کاست. هدف این مطالعه بررسی تأثیر آموزش مدیریت استرس به شیوه شناختی-رفتاری بر میزان اضطراب، افسردگی و تابآوری مردان مبتلا به بیماری عروق کرونر بود. مواد و روش ها: پژوهش از نوع کارآزمایی آموزشی با پیشآزمون، پسآزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را تمامی مردان مبتلا به بیماری عروق کرونر قلب مراجعهکننده به درمانگاه قلب بیمارستان توحید شهر سنندج در سال 1398 تشکیل دادند. با روش نمونهگیری هدفمند، تعداد 30 نفر انتخاب و در گروههای آزمون (15 نفر) و کنترل (15 نفر) قرار گرفتند و مقیاس تابآوری کانر و دیویدسون و مقیاس افسردگی-اضطراب-فشار روانی لاویبوند و لاویبوند را تکمیل کردند. در گروه آزمون، آموزش مدیریت استرس در 10 جلسه (هفته ای 1 جلسه بهمدت 1 ساعت) اجرا گردید. گروه کنترل برنامه آموزشی را دریافت نکرد. پس از پایان آموزش از گروهها پسآزمون گرفته شد. دادهها با آزمونهای t (مستقل و زوجی) و تحلیل کوواریانس چندمتغیری تحلیل شدند. یافته ها: آموزش مدیریت استرس به شیوه شناختی-رفتاری بر کاهش افسردگی و اضطراب گروه آزمون در مرحله پسآزمون اثربخش بود (05/0>p). بین میانگین نمره تابآوری آزمودنیهای دو گروه نیز در مرحله پسآزمون تفاوت معنیدار بود (05/0>p). نتیجهگیری: یافتهها نشان میدهد که آموزش مدیریت استرس به شیوه شناختی-رفتاری میتواند به عنوان یک شیوه انتخابی و مکمل درمان پزشکی در بیماران قلبی باشد. بنابراین، در نظر گرفتن این نوع درمان به عنوان بخشی از برنامه درمانی بیماران قلبی میتواند سودمند باشد.