مقایسه اثر شش هفته تمرینات منتخب حرکتی-رایانه‌ای و تعادلی ضد سقوط بر حس وضعیت مفصل مچ پا و ترس از سقوط در مردان سالمند

نویسندگان

1 دانشگاه علوم پزشکی ایران

2 دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه

3 دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی

4

doi
10.22123/chj.2021.241425.1542
چکیده

مقدمه: یکی از عوامل خطرساز برای سالمندان سقوط و عوارض آن می­باشد. هدف از این مطالعه مقایسه اثر دو نوع برنامه تمرینات حرکتی ـرایانه­ای و تعادلی ضد سقوط بر حس وضعیت مفصل مچ پا و میزان ترس از سقوط مردان سالمند است. مواد و روش ­ها: جامعه آماری این پژوهش نیمه­تجربی را مردان مقیم مرکز سالمندان کهریزک استان البرز در سال ۹۸ تشکیل دادند. 45 سالمند، 74-60 ساله به صورت در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در سه گروه تمرینات حرکتی ـرایانه­ای، تمرینات تعادلی ضد سقوط و کنترل (15 نفر در هر گروه) تقسیم شدند. گروه­های تجربی 6 هفته (هفته­ای 3 جلسه 70 دقیقه­ای) تمرینات را انجام دادند. گروه کنترل فعالیت متداول خود را داشتند. حس وضعیت مفصل مچ پا به­وسیله الکتروگونیامتر در زاویه 10 درجه دورسی فلکشن پا و 20 درجه پلانتار فلکشن، و ترس از سقوط به ­وسیله پرسشنامه خودکارآمدی ارزیابی شد. آزمون­ها در پیش­آزمون و پس از ۶ هفته تمرین، در پس­آزمون تکرار شدند. داده­ها توسط آزمون­های t زوجی و آنالیز کوواریانس چندمتغیره تحلیل شدند. یافته ­ها: در دو گروه تجربی، حس وضعیت مفصل مچ پا در زاویه 10 درجه دورسی فلکشن و 20 درجه پلانتار فلکشن، و میزان ترس از سقوط بعد از اعمال مداخله بهبود معنی­داری پیدا کرد (به ترتیب 004/0=p، 002/0=p و 005/0=p)، این تغییرات در هر دو گروه مشابه بود. گروه کنترل در فاکتورهای فوق تغییر معنی­داری نشان نداد. نتیجه­ گیری: انجام تمرینات حرکتی­ـرایانه­ای و تمرینات تعادلی ضد سقوط در بهبود حس وضعیت مچ پای سالمندان مؤثرند اما هیچ یک نسبت به دیگری برتری ندارد.