تحلیل موانع مشارکت اجتماعی زنان در برنامههای توانمندسازی
نویسندگان
1 استاد گروه مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران. (نویسنده مسئول).Dretebarian.khuisf@gmail.com
2 استادیار گروه مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران.
3 دانشجوی دکتری مدیریت (تطبیق و توسعه)، گروه مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران.
4 دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران.
doi
چکیده
مقدمه و هدف پژوهش : واکاوی موانع مشارکت اجتماعی زنان در برنامههای توانمندسازی بود. روش پژوهش: از نوع توصیفی-تحلیلی و هدف، کاربردی بود. روش گردآوری دادهها میدانی و ابزار گردآوری، مصاحبه نیمهساختار یافته بود. جامعه آماری: مشارکت کنندگان از بین خبرگان موضوعی و علمی، در رشتههای جامعه شناسی، علوم سیاسی، مدیریت و مطالعات زنان بودند. پژوهش از نوع کیفی بود. یافتهها و نتیجه پژوهش: از تجزیه و تحلیل متن مصاحبهها 53 کد اولیه، از دستهبندی و ادغام آنها 11 متغیر نهایی استخراج گردید. روابط درونی متغیرها و تأثیر آنها بر یکدیگر با مدلسازی ساختاری تفسیری، بررسی شد. تکنیک ISM روی 11 متغیر پژوهش پیادهسازی، ماتریس خود تعاملی ایجاد و معیارها سطحبندی گردیدند. معیار نیاز به اثبات خود ( C3 ) از نوع وابسته و مابقی معیارها رابط بودند. معیار زنان تحت انقیاد ساختار ( C7 ) تاثیرگذارترین معیار بود که روی موانع سیاسی و قانونی تاثیر گذاشت. حضور زنان در برنامههای توانمندسازی به دلیل تحت انقیاد ساختار بودن زنان دشوار و موانع سیاسی و قانونی باعث کاهش اعتماد به نفس زنان میشوند. موانع قانونی باعث محدود شدن دسترسی زنان به فرصتها شده، آنها را از تحقق توانمندسازی خود باز میدارد.