تأثیر آموزش خودمراقبتی بر احساس درماندگی آموختهشده در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی لرستان
2
3 دانشگاه علوم پزشکی شیراز
4 دانشگاه علوم پزشکی شیراز
5
6 دانشگاه علوم پزشکی شیراز
7 دانشگاه علوم پزشکی شیراز
doi
10.22123/chj.2020.226752.1484چکیده
مقدمه: درماندگی آموخته شده از عواملی است که میتواند منجر به پیامدهای نامطلوبی در بیماران مبتلا به نارسایی قلب شود. هدف از این مطالعه، تعیین تأثیر آموزش خودمراقبتی بر احساس درماندگی آموختهشده در بیماران مبتلا به نارسایی قلبیمیباشد. مواد و روشها: این مطالعه نیمهتجربی، بر روی 40 بیمار مبتلا به نارسایی قلبی کلاس 2 و 3 مراجعهکننده به مرکز آموزشی درمانی قلب حشمت رشت از دی ماه 98 تا فروردین ماه 99 انجام گرفت. بیماران به روش تصادفی بلوکه در دو گروه مداخله و کنترل (هر گروه 20 نفر) قرار گرفتند. ابزار شامل پرسشنامۀ درماندگی آموختهشده و روش مداخله آموزش خودمراقبتی به صورت چهره به چهره در 6 جلسه یک ساعته و سه بار در هفته بود. برای تجزیه و تحلیل دادهها از روشهای آماری توصیفی (میانگین، میانه، انحراف معیار، فراوانی و درصد) و تحلیلی (tمستقل، t زوجی، مجذور کای، من ویتنی و آزمون دقیق فیشر) استفاده شد. یافتهها: بر اساس نتایج، قبل از مداخله بین دو گروه از نظر میانگین نمره احساس درماندگی تفاوت معنیداری وجود نداشت. ولی بعد از مداخله نمره درماندگی در گروه مداخله به صورت معنیداری کمتر از گروه کنترل بود (048/0=p). همچنین، میانگین نمرات درماندگی در قبل و بعد از مداخله در گروه کنترل تفاوت معنیداری نداشت ولی در گروه مداخله به صورت معنیداری کاهش یافته بود (037/0=p). نتیجهگیری: آموزش خودمراقبتی میتواند بر بهبود نمره درماندگی آموخته شده مراجعین مبتلا به نارسائی قلبی مؤثر باشد.