تأثیر فعالیت ورزشی فریزبی بر خودکارآمدی، عقاید وسوسهانگیز و سلامت عمومی در معتادان مرد تحت درمان
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی تهران
2
3 دانشگاه علوم پزشکی ایران
4 دانشگاه علوم پزشکی ایران
5 دانشگاه علوم پزشکی تبریز
doi
10.22123/chj.2020.216644.1425چکیده
مقدمه: اعتیاد امری قابل پیشگیری و قابل درمان است، لذا با شناخت سرمایههای روانشناختی میتوان از گرایش افراد به اعتیاد پیشگیری کرد. از این رو، پژوهش حاضر با هدف تعیین تأثیر فعالیت ورزشی فریزبی بر عقاید وسوسهانگیز، سلامت عمومی و خودکارآمدی در گروه معتادان مرد تحت درمان انجام شد. مواد و روش ها: در این تحقیق شبه تجربی، 70 نفر از معتادین مرد تحت درمان دهکده سلامی شیراز در سال 1397 بر اساس جدول مورگان و به صورت هدفمند و در دسترس به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. در ابتداء همه آزمودنیها سه پرسشنامه عقاید وسوسهانگیز، سلامت عمومی و خودکارآمدی را تکمیل کردند. سپس تمامی آزمودنیها در برنامه مشابه تمرینی هشت هفتهای، 180 کوشش فریزبی که به صورت 5 بلاک 6 تایی (3 ست در هر روز) انجام میگرفت، شرکت کردند. در پایان از آنها خواسته شد دوباره سه پرسشنامه مذکور را تکمیل نمایند. به منظور تجزیه و تحلیل دادهها از آزمون t زوجی استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که فعالیت ورزشی فریزبی بر وسوسه، سلامت عمومی و خودکارآمدی در گروه معتادان مرد تأثیر داشت به طوری که باعث کاهش معنیدار عقاید وسوسهانگیز (039/0=p) و افزایش معنیدار سلامت عمومی (049/0=p) و خودکارآمدی (048/0=p) شد. نتیجه گیری: بر اساس یافتههای تحقیق میتوان گفت که فعالیت ورزشی فریزبی عامل اثرگذاری بر عوامل روانشناختی یاد شده در گروه معتادان مرد میباشد. لذا توصیه میشود جهت کمک به پیشرفت ترک مواد و همچنین جلوگیری از بازگشت فرد به سوء مصرف مواد در این گروه، این نوع از فعالیت ورزشی تجویز شود.