کارایی چند نوع حشره‌کش‌ در کنترل تریپس پیاز Thrips tabaci Lindeman (Thy.: Thripidae) در استان آذربایجان‌شرقی

نویسندگان
doi
چکیده

به منظور بررسی کارایی چند نوع حشره‌کش و انتخاب مؤثرترین آن ها علیه تریپس پیاز، آزمایشی در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با هفت تیمار و شاهد در چهار تکرار طی سال‌های 1385 و 1386 اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل ایمیداکلوپرید (کونفیدور SC 350) 5/0 لیتر در هکتار، فیپرونیل (ری‌جنت G 2) 20 کیلوگرم در هکتار، اسپینوسد (تریسر SC 240) 50 گرم ماده‌ی مؤثره در هکتار، تیودیکارب (لاروین DF 80) 5/1 کیلوگرم در هکتار، ایمیداکلوپرید (کونفیدور SC 350) 5/0 لیتر در هکتار به صورت محلول‌دهی پای بوته‌ها، دلتامترین (دسیس EC 2.5) 3/0 لیتر در هکتار ، اکسی‌ماترین (کینگبو SL 6) یک لیتر در هکتار و شاهد (آب) بود. تعداد سم‌پاشی‌ها دو نوبت در هر سال بود و در هر نوبت یک روز قبل و 10 روز بعد از سم‌پاشی، 5 بوته از هر کرت انتخاب و تعداد تریپس‌های زنده (افراد کامل و پوره‌ها) روی آن ها شمارش گردید. علاوه بر درصد تأثیر سموم، عمل کرد و اندازه‌ی قطر پیازها در تیمارهای مختلف مورد تجزیه‌ی آماری قرار گرفت. نتایج نشان داد که ایمیداکلوپرید به روش محلول‌دهی پای بوته‌ها با 03/86 درصد تلفات، روی جمعیت تریپس پیاز بیش ترین تأثیر را داشته و بعد از آن تیمارهای اسپینوسد و ایمیداکلوپرید به روش محلول‌پاشی قرار گرفتند. فیپرونیل کم‌ترین تأثیر را روی تریپس پیاز داشت. بیش ترین مقدار عمل کرد محصول در تیمار ایمیداکلوپرید به صورت محلول‌دهی پای بوته‌ها به دست آمد که با تیمارهای تیودیکارب، اکسی‌ماترین و ایمیداکلوپرید به روش محلول‌پاشی روی بوته‌ها اختلاف معنی‌دار نداشت. کم‌ترین مقدار عمل کرد محصول در تیمار فیپرونیل به دست آمد که با سایر تیمارها به جز ایمیداکلوپرید به روش محلول‌دهی پای بوته‌ها اختلاف معنی‌داری نشان نداد. بالاترین میانگین اندازه‌ی قطر پیازها (65 میلی متر) در تیمار ایمیداکلوپرید به روش محلول‌دهی پای بوته‌ بود که با تیمارهای اکسی‌ماترین و ایمیداکلوپرید به روش محلول‌پاشی اختلاف معنی‌داری نداشت. کم‌ترین میانگین اندازه‌ی قطر پیاز در تیمار فیپرونیل مشاهده گردید که با سایر تیمارها به جز ایمیداکلوپرید به روش محلول‌دهی پای بوته‌ها اختلاف معنی‌داری نشان نداد.