شناسایی محرک‌های فرهنگی توسعه سیاسی در ایران با روش تحلیل مضمون

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران

2 دانشیار گروه مدیریت و برنامه ریزی فرهنگی، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران

3 استاد گروه مدیریت دولتی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران

4 استادیار گروه مدیریت و برنامه ریزی فرهنگی، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران

doi
چکیده

هدف پژوهش: هدف پژوهش حاضر شناسایی محرک‌های فرهنگی توسعه سیاسی در ایران بود و به شناسایی ابعاد و مؤلفه‌های محرک‌های فرهنگی توسعه سیاسی در ایران پرداخت. روش پژوهش: روش پژوهش از نوع کیفی، به ‌صورت تحلیل مضمون بود. جامعه آماری: این پژوهش از منظر هدف، از نوع توسعه‌ای-کاربردی، از منظر گردآوری داده‌ها، از نوع توصیفی و از منظر قطعیت داده‌ها، از نوع اکتشافی بود. نمونه‌گیری در پژوهش حاضر هدفمند و تا اشباع نظری ادامه یافت. در بخش منابع نوشتاری، با بررسی 19 منبع (از بازه 1380تا 1402) در بخش مصاحبه با 9 مصاحبه، اشباع نظری حاصل شد. روش انجام پژوهش : پژوهش از نوع کیفی و به روش تحلیل مضمون انجام شد. یافته ها و نتیجه پژوهش: یافته‌های پژوهش نشان داد که محرک‌های فرهنگی توسعه سیاسی در ایران به 76 مضمون پایه‌ای، 18 مضمون سازمان‌دهنده و 4 مضمون فراگیر تقسیم شدند. مضامین فراگیر شامل ارزش‌های بنیادین دین، رفتارهای میل به توسعه دانش و قدرت، هویت و غرور ملی-مذهبی، و تجارب تاریخی هستند. نتایج تأکید می‌کنند که فرهنگ نقش کلیدی در توسعه سیاسی ایران دارد و می‌تواند مبنایی برای سیاست‌گذاری‌های آینده باشد. توجه به ابعاد فرهنگی می‌تواند به تقویت مشارکت اجتماعی و سیاسی و ایجاد تحولات مثبت در نظام سیاسی ایران کمک کند..