مطالعه اثر روشهای پخت مایکروویو و سرخ کردن بر روی ویژگیهای میکروبی همبرگر
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی،واحد تبریز، دانشکدة دامپزشکی، گروه بهداشت مواد غذایی، تبریز، ایران
2 دانشگاه علوم پزشکی تبریز، آزمایشگاههای کنترل مواد غذایی، آرایشی وبهداشتی، تبریز، ایران
3 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز، دانشآموخته مهندسی صنایع غذایی، تبریز، ایران.
4 دانشگاه علوم پزشکی تبریز، معاونت غذا و دارو، تبریز، ایران
doi
چکیده
هدف از این مطالعه تعیین اثر حرارت ناشی از سرخ کردن و مایکروویو بر روی کاهش میزان بار میکربی در همبرگر می باشد. برای انجام این مطالعه از مراکز عرضه ی فرآورده های پروتئینی، همبرگرهای تولید شده در کارخانجات تولید فرآورده های گوشتی اطراف تبریز در تابستان 88 به تعداد30 نمونه تهیه و پس ازآماده سازی نمونه ها، ویژگی های میکروبی آن در حالت خام و متعاقب سرخ کردن (5 دقیقه در 100 درجه سلسیوس) و مایکروفر شدن (2 دقیقه با توان 10 وات) انجام گرفت. برای آنالیز داده ها و مقایسه میانگین ها در مراحل مختلف، از آزمون آنالیز واریانس استفاده گردید. نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که میانگین شمارش کلی میکروبی و شمارش کپک و مخمر در همبرگر خام با سرخ کرده وبا مایکروویو شده پس از پخت کاهش معنی داری داشت (001/0P<). ولی نتایج حاصل از مقایسه شمارش کلی میکروبی در روش سرخ کردن با روش مایکروویو شده اختلاف معنی داری از لحاظ آماری نشان نداد (374/0=P). با این حال مقایسه دو روش پخت، کاهش معنی داری در شمارش کپک و مخمر بعد از اعمال پروسه مایکروویو در مقایسه با روش سرخ کردن نشان داد (05/0P<). با توجه به نتایج بدست آمده، روش مایکروویو از لحاظ کاهش تعداد قارچ تفاوت معنی داری با روش سرخ کردن دارد. اما اعمال فرآیند مایکروفر هزینه بیشتری دارد.