بررسی اثرات ترمیمی رزمارینیک اسید بر نقیصه تجربی نخاع در مدل حیوانی موش صحرایی نژاد ویستار
نویسندگان
1 بخش جراحی، گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
2 گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
3 دانشجوی دوره دستیاری تخصصی جراحی دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
چکیده
سابقه و اهداف: آسیب طناب نخاعی وضعیتی است که در آن پارانشیم نخاع در اثر ضربه یا بیماری های مختلف آسیب می بیند. بخشی از آسیب¬های نخاعی عمدتاً توسط واکنش¬های التهابی ایجاد می¬شوند که عملکرد سلول را تغییر می¬دهد و باعث مرگ سلول¬های عصبی باقی مانده می¬¬شود. رزمارینیک اسید، یک پلی فنول فیتوشیمیایی محلول در آب، دارای خواص آنتی اکسیدانی، ضد التهابی و ضد آپوپتوز است. روش بررسی: در این پژوهش 12 موش صحرایی از نژاد ویستار در دو گروه با جمعیت مساوی مورد مطالعه قرار گرفته اند. گروه کنترل هیچ درمانی پس از آسیب نخاعی تا روز 56 مطالعه دریافت نکردند و گروه رزمارینیک اسید روزانه 100 میلی¬گرم بر کیلوگرم از عصاره رزمارینیک اسید در آب آشامیدنی تا روز 56 پس از آسیب نخاعی دریافت کردند. در طول این دوره موش ها ازنظر حرکتی با آزمون باسو-بتی-برسناهان(Basso, Beattie and Bresnahan) مورد ارزیابی قرار گرفته اند. یافته ها: بر اساس ارزیابی بازیابی حرکتی موش¬ها، گروه تحت درمان با رزمارینیک اسید نسبت به گروه کنترل نمره بالاتری را کسب کردند. همچنین نتایج حاصل از بررسی مقاطع بافتی نشان دهنده بهبودی و ترمیم بهتر، کاهش حجم عارضه و افزایش میلینه شدن رشته های عصبی در محل آسیب نخاعی در گروه تحت درمان با رزمارینیک به صورت معنی داری نسبت به گروه کنترل شد (005/0 >p). بحث: نتایج حاصل از این پژوهش نشان دهنده اثرات ترمیمی رزمارینیک اسید در آسیب¬های نخاعی در موش¬های صحرایی می¬باشد که ممکن است بعنوان یک عامل درمانی برای درمان صدمات نخاعی مورد استفاده قرار گیرد.