فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: الیگوزواسپرمی یکی از دلایل ناباروری در مردان است که براساس معیارهای سارمان جهانی بهداشت، با تعداد کم اسپرم در مقایسه با حالت نرموزواسپرمی همراه است. از طرفی اسفنگولیپیدها تنظیم کننده های مهم بسیاری از فرایندهای سلولی مانند تمایز و آپوپتوز سلول هستند. از مهمترین متابولیت‌های اسفنگولیپیدی میتوان به سرامیدها و اسفنگوزین اشاره کرد که از بین رفتن حالت پایدار در میزان سرامید میتواند منجر به آپوپتوز شود. هدف از این مطالعه بررسی تغییرات انواع مختلف سرامید و اسفنگوزین در نمونه‌های الیگوزواسپرمی از مردان نابارور است. مواد و روش ها: در این مطالعه نمونه سیمن از زوج‌های مراجعه‌کننده به مرکز درمان ناباروري الزهرا، رشت جمع آوری شدند (10=n). نمونه‌ها براساس پارامترهای سازمان جهانی بهداشت آنالیز شدند و گروه‌های الیگوزواسپرمی (اسپرم کمتر از 15 میلیون در هر میلی لیتر سیمن) و نرموزواسپرمی وارد مطالعه شدند. مقدار انواع سرامیدها (Cer14, Cer16, Cer18 و Cer 20) و اسفنگوزین با استفاده از روش کروماتگرافی مایع با کارایی بالا اندازه گیری شد. نتایج: یافته ها نشان داد که تفاوت معنی داری در مقدار اسفنگوزین در گروه الیگوزواسپرمی در مقایسه با نرموزواسپرمی وجود دارد (05/0>p). همچنین مقدار انواع سرامیدها در گروه الیگوزواسپرمی در مقایسه با گروه کنترل به طور معنی داری افزایش داشت (0001/0>p). بحث و نتیجه‌گیری: در مجموع نتایج نشان میدهد که متابولیت های اسفنگولیپیدی نقش بسیار مهمی در کمیت اسپرماتوژنز ایفا می کند و تغییرات در آن میتواند منجر به کاهش باروری در مردان شود. از این این متابولیت ها میتواند معیار خوبی برای ارزیابی های باروری و همچنین اهداف دارویی قرار گیرند.