فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

ایسکمی قلبی و همچنین نارسایی کلیوی متعاقب آن شیوع بسیار بالایی دارند. پژوهشگران دریافتند که با انتقال سلول‌های بنیادی می توان بافت‌های مرده را جایگزین کرده و سبب فعالیت دوباره قسمت‌های آسیب‌دیده قلب و در نتیجه بافت کلیه شوند. مواد و روش‌ها: سلول‌های بنیادی مزانشیمی (MSCs) غشای آمنیوتیک با فلوسایتومتری بررسی شدند. رت‌ها به 3 گروه 12 تایی، شامل نارسايي قلبي (HF) به عنوان گروه شاهد، HF+ hAMSCs تزریق به قلب و HF+ hAMSCs تزریق به کلیه، تقسيم شدند. سپس با روش بستن LAD، مدل ایسکمی حاد قلبی در رت‌ها ایجاد و سلول‌ها به قلب آسیب دیده و بافت کلیه به طور جداگانه تزریق شدند، بعد از 2 و 30 روز با استفاده از ایمنوهیستوشیمی، TNF-𝛼 در بافت کلیه و مقادیر سرمی اوره وکراتینین مورد بررسی قرار گرفت. نتایج و بحث: ماهیت MSCs توسط فلوسایتومتری تایید گردید. در فاز حیوانی اثرات سلول‌ها بر روی قلب و کلیه رت‌‌ها بررسی شدند، با توجه به نتایج ایمونوهیستوشیمی، میزان بیان پروتئین TNF-𝛼 فقط در روز 30، در گروه تزریق سلول به کلیه نسبت به کنترل کاهش معنا دار داشت(P<0.05). مقادیر سرمی اوره و کراتینین فقط در روز 30 بین گروه‌های تزریق سلول به کلیه و کنترل اختلاف معنا داری وجود داشت (P<0.05). درمان با MSCs در روز 2 پس از القای ایسکمی قلبی، اثر درمانی معناداری نسبت به گروه کنترل نداشت، اما روز30 گروه‌های درمانی به خصوص گروه تزریق سلول به کلیه، توانسته سبب کاهش التهاب، بهبود ناحیه ی آسیب دیده و کاهش فیبروز در بافت کلیه گردد.