اثربخشی درمان شناختی-رفتاری بر انعطافپذیری روانشناختی و نشخوار فکری بیماران با درد غیرقلبی قفسه سینه
نویسندگان
1
2 مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران
3
4
5 دانشگاه کاشان
doi
10.22123/chj.2018.127159.1119چکیده
مقدمه : درد قفسه سینه از جمله شکایتهای رایج افراد در مراجعه به مراکز درمانی است که پس از بررسی مشخص میگردد اغلب این دردها منشأ غیر قلبی دارند. درمان شناختی-رفتاری یک روش رواندرمانی مبتنی بر دو دیدگاه رفتاری و شناختی است که در این روش تأکید روی اصلاح رفتار و تغییر آن است. لذا هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان شناختی-رفتاری بر انعطافپذیری روانشناختی و نشخوار فکری بیماران با درد غیر قلبی قفسه سینه بود. مواد و روش ها : این پژوهش از نوع کار آزمایی آموزشی تصادفی با پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. نمونه پژوهش40 بیمار بودند که به شکل هدفمند از بیماران مراجعهکننده به بیمارستان مرکز قلب تهران در سال 1395 انتخاب گردیدند و بهطور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. آزمودنیها به دو پرسشنامه انعطافپذیری روانشناختی و نشخوار فکری پاسخ دادند. گروه آزمایش تحت 8 جلسه 90 دقیقهای درمان به شکل هفتگی قرار گرفتند و جهت گروه کنترل به شکل هفتگی ویزیت رایگان انجام گردید. دادهها با آزمونهای t مستقل، آنالیز واریانس دو طرفه با اندازهگیریهای مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی بررسی شدند. یافته ها : میانگین نمرات مقیاس نشخوار فکری کاهش و انعطافپذیری روانشناختی در گروه آزمایش بر خلاف گروه کنترل افزایش یافت (001/0p<). این برتری در پیگیری دو ماه بعد نیز حفظ شده بود (001/0p<). نتیجه گیری : آموزش درمان شناختی-رفتاری بر انعطافپذیری روانشناختی و نشخوار فکری جهت بیماران با درد غیر قلبی قفسه سینه که دچار ناتوانیهای جسمی شدهاند، مؤثر است و نتایج درمان نیز پایدار میباشد.