فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

تاکسول به عنوان مهم­ترین تاکسان در درمان بسیاری از سرطان­ها کاربرد دارد. به علت مقدار بسیار کم آن در گیاه سرخدار، از روش­های جایگزین مانند کشت سوسپانسیون سلولی و الیسیتورها استفاده می­شود. در این پژوهش پس از القای کالوس و کشت سوسپانسیون سلولی سرخدار، میزان تولید تاکسان­ها تحت تاثیر جاسمونیک اسید (Mµ 40و20 ،10) و کیتوزان (mg/l 50 و30 ،10) بررسی شدند. پس از القای کالوس در ساقه در محیط کشت B5 حاوی 4 میلی­گرم در لیتر 2-4-D ، 1 میلی­گرم در لیتر کاینتین، 5/0 میلی­گرم در لیتر جیبرلین،30 گرم در لیتر ساکارز و 7 گرم در لیتر آگار همراه با 10 سی سی در لیترآنتی اکسیدان، کشت سوسپانسیون سلولی در محیط کشت B5 حاوی 2 میلی­گرم در لیتر پیکلرام، 1/0 میلی­گرم در لیتر کاینتین، 5/0 میلی­گرم در لیتر جیبرلین، 5 گرم در لیتر ساکارز، 5 گرم در لیتر فروکتوز و 10 سی­سی در لیتر آنتی اکسیدان، انجام شد. 8 روز پس از کشت، الیسیتورها اعمال و در روز 17 پس از کشت، میزان فنل، فلاونوئید، آنزیم PAL، 10-دی استیل باکاتینIII و تاکسول اندازه ­گیری شدند. نتایج نشان داد در کیتوزان30 میلی­گرم در لیتر، تاکسول 21 درصد و میزان فنل، فلاونوئید و آنزیم PAL در کیتوزان نسبت به شاهد افزایش نشان دادند. میزان استیل باکاتین در کیتوزان 10 میلی­گرم در لیتر 62 درصد نسبت به شاهد افزایش نشان دادند. کیتوزان نسبت به جاسمونیک اسید تاثیر بهتری نشان داد و می­توان برای بهینه سازی تولید تجاری تاکسول در سیستم­های بیوراکتور از آن بهره گرفت.