شناسایی زنبورهای پارازیتویید تخم سن سبز پسته، Brachynema signatum و تعیین اثر رژیم غذایی بر طول عمر دو گونه‎ Ooencyrtus pityocampae و Trissolcus agriope

نویسندگان

1 گروه گیا‌ه‌ پزشکی دانشگاه ولی عصر(عج) رفسنجان، رفسنجان

2 دانش آموخنه کارشناسی ارشد، حشره شناسی کشاورزی، دانشگاه ولی عصر(عج) رفسنجان، رفسنجان

3 گروه گیا‌ه‌ پزشکی دانشگاه ولی عصر(عج) رفسنجان، رفسنجان

4 گروه گیا‌ه‌ پزشکی موسسه‌ تحقیقات پسته کشور، رفسنجان

5 بخش تحقیقات گیاه پزشکی، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان‌شرقی، تبریز، ایران

doi
چکیده

سن سبز Brachynema signatum Jakovlev(Hem.: Pentatomidae) از مهم ‌ترین سن‎های سبز فعال روی درختان پسته، می ‎باشد که با تغذیه از میوه ‎های نارس سبب سیاه ‎شدن میوه می ‎شود. در این پژوهش زنبورهای پارازیتویید این سن از باغ‌ های پسته شهرستان رفسنجان با استفاده از تله تخم، جمع ‌آوری و شناسایی شدند. هم‌ چنین اثر رژیم غذایی بر طول عمر دو گونه ‎ Ooencyrtus pityocampae (Hym.: Encyrtidae) و Trissolcus agriope (Hym.: Scelionidae) در شرایط آزمایشگاه تعیین گردید. تیمارها شامل عسل(1)، محلول آب و عسل 10 درصد(2)، آب مقطر(3)، تخم سن B. signatum(4) و شاهد (بدون آب و ماده غذایی)(5) بودند. تعداد 5 پارازیتویید، شاملT. agriope (Kozlov and Lê)، T. dryope (Kozlov and Lê)، T. mitsukurii Ashmead و .Psix sp از خانواده‌ Scelonidae و Ooencyrtus pityocampae (Mercet) و O. telenomicida (Vassiliev) از خانواده‌ Encyrtidae جمع آوری و شناسایی گردید. میانگین طول عمر در زنبورهای O. pityocampaeدر جنس ماده به ترتیب تیمارها 15/45، 5/38، 30/9، 81/19 و 23/8 روز و در نرها به ترتیب 15/39، 5/37، 80/7، 09/9 و 19/4 روز به ترتیب برای رژیم های 1-5 اندازه‎گیری شد. این مدت برای زنبورهای T. agriope در جنس ماده به ترتیب تیمارها 93/30، 03/30، 25/13 و 28/7 روز و در نرها به ترتیب 40/26، 38/22، 37/8 و 42/5 روز به ترتیب برای رژیم های 1-5 تعیین گردید. طول عمر زنبورهای ماده‌ گونه‌ O. pityocampae با تغذیه روی عسل به 15/45 روز افزایش یافت ولی آب در افزایش طول عمر این گونه تاثیری نداشت. همچنین طول عمر این گونه با حضور تخم میزبان به 09/9 روز کاهش یافت. میانگین طول عمر زنبورهای ماده پارازیتویید T. agriope نیز در تیمار عسل به 93/30 روز افزایش یافت. بنابراین نوع رژیم غذایی می ‌تواند نقش بسیاری در افزایش طول عمر زنبورهای پارازیتویید و کارآیی آن ‎ها در کنترل طبیعی آفت داشته باشد.