فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پژوهش حاضر با هدف پیش‌بینی اختلال بازی اینترنتی براساس ناگویی هیجانی و سیستم‌های مغزی رفتاری در نوجوانان انجام گرفت. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه‌آماری پژوهش شامل دانش آموزان شهر بجنورد در سال تحصیلی 1402-1401 بود. از این بین 320 نفر با توجه به ملاک‌های ورود به شیوه نمونه‌گیری خوشه‌ای دو مرحله‌ای انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش شامل مقیاس فعال‌ساز و بازداری رفتاری، پرسشنامه ناگویی هیجانی و پرسشنامة اختلال بازی اینترنتی بود. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام استفاده شد. نتایج نشان داد ابعاد ناگویی هیجانی و سیستم‌ بازداری رفتاری با اختلال بازی اینترنتی در نوجوانان همبستگی مثبت و معنادار و سستم فعال‌ساز رفتاری و مولفه‌های ان با اختلال بازی اینترنتی رابطه منفی و معنادار دارند. نتایج رگرسیون نیز حاکی از این بود که ناگویی هیجانی، سیستم‌ فعال‌ساز رفتاری و سیستم بازداری رفتاری به ترتیب 17 درصد، 21 درصد و 22 درصد از واریانس اختلال بازی اینترنتی را تبیین کردند. این دو متغیر به طور همزمان با هم توانستند 22 درصد از واریانس اختلال بازی اینترنتی را تبیین کنند. بنابراین، ناگویی هیجانی و سیستم‌های مغزی رفتاری نقش مهمی در پیش‌بینی اختلال بازی اینترنتی نوجوانان داشتند؛ به‌طور‎کلی، می توان نتیجه گرفت که ناگویی هیجانی و سیستم‌های مغزی رفتاری موجب علائم اختلال بازی‌ اینترنتی گردد. یافته های پژوهش حاضر می تواند تلویحات کاربردی برای روانشناسان در زمینه سبب شناسی و مداخله در مبتلایان به اختلال بازی اینترنی داشته باشد.