مطالعه باقیمانده متابیسولفیت سدیم و اثر آن بر کیفیت میکروبی میگوی وانامی پرورشی (Litopenaeus vannamei) (مقاله کامل تحقیقاتی)
نویسندگان
1 مربی پژوهشی موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، پژوهشکده آبزی پروری آب های داخلی، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، انزلی، ایران
2 دانشیار موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، پژوهشکده آبزی پروری آب های داخلی، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، انزلی، ایران
doi
چکیده
این پروژه با هدف مطالعه تأثیر متابیسولفیت سدیم بر کیفیت میکروبی فرآورده، مدت زمان ماندگاری و باقیمانده این ترکیب در بافت خوراکی میگوی پرورشی در سردخانه انجام شد. برای اجرای این تحقیق یک تیمار و یک شاهد در نظر گرفته شد. نمونهها با متابیسولفیت سدیم 3 درصد بهمدت 10 دقیقه تیمار و طی 6 ماه در سردخانه 18- درجه سلسیوس نگهداری شدند. کیفیت نمونهها با استفاده از آزمونهای باکتریایی مورد ارزیابی قرار گرفت. طبق نتایج مطالعه، شمارش کلی باکتریها، جمعیت استافیلوکوکوس و کلیفرمها در نمونههای تیمار و شاهد کاهش معنیدار نشان دادند (05/0(P<. همچنین آلودگی به سودوموناس آئروجینوزا، ویبریو پاراهمولیتیکوکوس و اشریشیا کولای در نمونههای تیمار و شاهد کمتر از CFU/g 10 بود. ارزیابی غلظت متابیسولفیت سدیم نشان داد مقدار باقیمانده آن در نمونههای تیمار در حد مجاز بود (mg/kg 100). آزمایشات باکتریایی، وجود تفاوت معنیدار بین نمونههای تیمار و شاهد طی مدت زمان ماندگاری در سردخانه را نشان داد. با توجه به عدم حضور باکتریهای بیماریزا در نمونههای تیمار شده و میزان مجاز باقیمانده متابیسولفیت سدیم در محصول نهایی، میتوان به این نتیجه رسید که تیمار متابیسولفیت سدیم روش مناسبی برای حفظ کیفیت میکروبی میگوی وانامی است.