بررسی اثر فاکتور رشد در استحکام تاندون همراه با تابش پلاسما در خرگوش

نویسندگان

1 گروه علوم درمانگاهی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 گروه علوم درمانگاهی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 گروه پاتوبیولوژی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

4 گروه علوم درمانگاهی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
چکیده

امروزه درمان تاندون آسیب دیده و بازیابی عملکرد آن در انسان و حیوانات از چالش های پزشکی است . هدف: بررسی درمان همزمان فاکتور دو رشد فیبروبلاست (bFGF) و پلاسمای سرد اتمسفریک (CAP) بر استحکام کششی تاندون با نقیصه تجربی آشیل خرگوش انجام شد. روش کار : در 20 خرگوش تحت جراحی نقیصه تجربی تاندونی مشابه ایجاد شد بعد از بخیه پوست به چهار گروه تقسیم شدند ، در گروه اول یا کنترل آزمایش; 0.2(mL) آب مقطر در بالا و پایین محل آسیب تزریق شد. در گروه دوم یا درمان مستقل با ;bFGF محلول حاوی 10(µg) از bFGF در بالا و پایین ضایعه تزریق شد. در گروه سوم درمان مستقل ;CAP تاندون آشیل طی 21 روز، روزانه به مدت 30 ثانیه در معرض CAP از روی سطح پوست قرار گرفت. گروه چهارم یا درمان ترکیبی CAP)+(bFGF ;بطور همزمان تحت درمان با CAP و bFGF قرارگرفتند. یافته ها : نتایج نشان داد گروه CAP+bFGF نسبت به گروه کنترل و گروه‌های درمان مستقل از لحاظ بافت شناسی پیشرفت ترمیمی قابل ‌توجهی دارد (05/0 >P). آزمون کشش با تحمل نیروی (04/125N) نیوتن مقاومت بالاتری نسبت به سایر گروه‌های آزمایش نشان داد (001/0>P). نتیجه گیری: به نظر میرسد CAP و bFGF به تنهایی تاثیر مشابه و مثبتی بر روند ترمیم و استحکام تاندون دارند ولی استفاده همزمان آنها منجر به تقویت اثر آنها بر فرایند التیام و ساختار تاندون ترمیم شده و در نهایت باعث افزایش قابل توجه استقامت تاندون در برابر کشش میشود.