فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

کارسینوم هپاتوسلولار پنجمین سرطان شایع در سراسر جهان می باشد که با عوارض شدید همراه است. در این پژوهش، بررسی اثر داروی آواستین بر تکثیر سلولهای HepG2 از طریق فعال شدن مسیر P53 و تغییر محتوای آنتی‌اکسیدانی سلول‌های HepG2 کشت داده شده بر داربست هیدروژلی حاوی سلولهای HUVEC انجام شد. سلول‌های HepG2 بر روی داربست هیدروژلی کلاژن نوع I حاوی HUVEC کشت داده شدند و پس از تیمار با غلظت‌های مختلف آواستین، زنده مانی سلول‌ها، با استفاده از تست MTT و میزان آپوپتوز با استفاده از تکنیک فلوسایتومتری انجام شد. میزان پراکسیداسیون لیپیدی، فعالیت آنزیمی سوپراکسید دیسموتاز (SOD)، وضعیت اکسیدانی کل (TOS) و ظرفیت آنتی‌اکسیدانی کل (TAS) با استفاده از روش کالرومتریک و میزان پروتئین p53 با استفاده از تکنیک ایمونوسیتوشیمی انجام شد. بررسی نتایج نشان می دهد که میزان آپوپتوز در سلولهای HepG2 همکشتی شده با HUVEC-Scaffold و داروی آواستین نسبت به سایر گروه‌ها بیشتر است. نتایج، نشان دهنده افزایش معنی دار میزان اکسیدان کل و مالون دی آلدئید و کاهش معنی دار میزان فعالیت آنزیم سوپراکسید دیسموتاز و ظرفیت آنتی اکسیدان کل در دو گروه HepG2+Scaffold-HUVEC و HepG2+Scaffold تیمار شده با داروی آواستین می باشد. داروی آواستین باعث افزایش درصد میزان p53 در سلول‌های HepG2 تحت تیمار همکشتی شده با Scaffold و Scaffold-HUVEC شود. داربست هیدروژلی به عنوان یک گزینه برای شبیه سازی بهینه زندگی سلولهای سرطانی استفاده و نشان داده شد که آواستین توانایی تأثیر ضد سرطانی شایانی در این ساختارها دارد.