فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

درمان آتروفی عضله پس از بازسازی عصب آسیب دیده، یکی از عمده مشکلات کلینیسین ها است. هدف این تحقیق بررسی مقادیر مختلف دو دارو در بهبودی عصب آسیب دیده و جلوگیری از آتروفی ناشی از عدم استفاده از عضلات در پی آسیب عصب سیاتیک می باشد. در این مطالعه 20 سر موش صحرایی در چهار گروه پنج تایی تقسیم شدند. پس از بیهوشی و در معرض دید قرار گرفتن عصب سیاتیک، این عصب به مدت 10 ثانیه با پنس تحت له شدگی قرار گرفت. سپس رت ها در گروه های تستوسترون یک (گروه یک)، تستوسترون دو (گروه دو)، تاکرولیموس یک (گروه سه) و تاکرولیموس دو (گروه چهار) قرار گرفتند و به ترتیب تستوسترون (زیرجلدی، mg/kg5)، تستوسترون (زیرجلدی، mg/kg 10)، تاکرولیموس (گاواژ، mg/kg5) و تاکرولیموس (گاواژ، mg/kg 10) طی 28 روز تجویز شد. در روز 28، موش ها به روش انسانی کشته شدند و ارزیابی های مورفومتریک و بافت شناسی انجام گردید. در ارزیابی وزن مرطوب عضله گاستروکنمیوس در گروه 1 و 2 از نظر آماری اختلاف معنی داری مشاهده گردید (05/0P>) و این ارزیابی بین گروه 3 و 4 اختلاف معناداری را نشان نداد (05/0P>). نتایج حاصل از میزان درجه آتروفی و فیبروز بین گروه 1 با گروه 2 و همچنین گروه 3 با گروه 4 اختلاف معناداری مشاهده نگردید. پژوهشگران مطالعه حاضر مصرف مقادیر mg/kg 5 تستوسترون و mg/kg 5 تاکرولیموس در بازگرداندن عملکرد عصب و کاهش آتروفی پس از آسیب تجربی عصب را پیشنهاد می نمایند.واژگان کلیدی: عصب سیاتیک، تستوسترون، تاکرولیموس، گاستروکنمیوس