بررسی اثرات مهار گیرندههای اورکسینی واقع در هسته اینسرتوس بر یادگیری اجتنابی غیرفعال در موشهای صحرایی نر
نویسندگان
1 گروه فیزیولوژی و فارماکولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران
2 دانشگاه تهران
3 گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
فرآیندهای یادگیری و حافظه تحت تأثیر مناطق متعددی از مغز قرار دارند. هسته اینسرتوس (NI)، که شامل توزیع گستردهای از نوروپپتیدهای اورکسین است، به عنوان یکی از عناصر کلیدی در عملکردهای فیزیولوژیک، به ویژه پردازش حافظه، شناخته میشود. مطالعه کنونی با هدف بررسی اثرات غیر فعالسازی گیرندههای اورکسینی نوع 1 و 2 واقع در NI مغز موشهای صحرایی بر پردازش یادگیری اجتنابی و تقویت طولانیمدت (LTP) طراحی شده است. در مراحل مختلف این مطالعه موشهای صحرایی دی متیل سولفوکسیاید (DMSO، گروه شاهد)، آنتاگونیست گیرنده اورکسینی نوع 1 (SB-334867-A) و آنتاگونیست گیرنده اورکسینی نوع 2 (TCS-OX2-29) را از طریق کانول دریافت نمودند. آزمایشهای رفتاری مربوط به یادگیری احترازی در دو فاز تثبیت و به خاطرآوری انجام شدند. تزریق داروها بلافاصله پس از آموزش یا 15 دقیقه پیش از شروع آزمون بازیابی در NI صورت گرفت. همچنین در آزمایش الکتروفیزیولوژی، تزریقها 30 دقیقه پیش از القای LTP صورت گرفت تا نقش گیرندههای اورکسینی در القای LTP مورد بررسی قرار گیرد. نتایج حاصل نشان داد که فاز تثبیت در هر دو آزمایش رفتاری بهطور معناداری توسط تزریق آنتاگونیستها مختل گردید (05/0 >p)، در حالی که فاز به خاطرآوری تحت تأثیر قرار نگرفت (05/0 ≤p). علاوه بر این، در آزمایش الکتروفیزیولوژی، دامنه پتانسیل عمل دسته جمعی (PS) دستخوش کاهشی معنادار شد (05/0 >p)، اما شیب پتانسیل پسسیناپسی تحریکی دسته جمعی (EPSP) تغییر پیدا نکرد (05/0 ≤p). در نهایت، مطالعه حاضر نشان داد که مهار گیرندههای اورکسینی نوع 1 و 2 در NI منجر به اختلال در فرآیند یادگیری اجتنابی و القای پتانسیل سیناپسی بلندمدت میشود.