بررسی اثرات ضد دردی اناریجه متعاقب درد التهابی ناشی از اسید استیک در موش کوچک آزمایشگاهی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری عمومی دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی واحد علوم و تحقیقات
doi
چکیده
درد نوروپاتیک شرایط مزمنی است که با مکانیسمهای پیچیده از طریق میانجی-های عصبی انجام میشود. بنابراین، هدف از مطالعه حاضر بررسی اثرات ضد دردی اناریجه متعاقب درد التهابی ناشی از اسید استیک در موش کوچک آزمایشگاهی بود. در این مطالعه 85 موش نر بالغ به 4 آزمایش با 4 گروه تقیبم شدند. در آزمایش 1، حیوانات صفاقی سالین، عصاره اناریجه (100، 200 و 400 میلی گرم بر کیلوگرم) و مورفین (5 میلی گرم بر کیلوگرم) را دریافت کردند. در آزمایش 2، حیوانات با سالین، عصاره اناریجه (400 میلی گرم بر کیلوگرم)، نالوکسان (2 میلی گرم بر کیلوگرم) و تزریق همزمان نالوکسان + اناریجه دریافت کردند. آزمایش 3 و 4 مشابه آزمایش 2 بود، به جز موش هایی که به جای نالوکسان، L-NAME (10 میلی گرم بر کیلوگرم) و سیپروهپتادین (4 میلی گرم بر کیلوگرم) تزریق شدند. سپس تزریق اسید استیک انجام و درصد مهار انقباضات شکمی ثبت شد. براساس یافته¬ها، تزریق سطوح 200 و 400 میلی گرم عصاره اناریجه بطور معنی داری موجب مهار انقباضات شکمی ناشی از تزریق اسید استیک شد (05/0P<). تزریق توام نالوکسان به علاوه اناریجه بطور معنی داری موجب کاهش اثرات ضد دردی اناریجه در مقایسه با گروه اناریجه شد (05/0P<). تزریق توام L-NAME به علاوه عصاره اناریجه بطور معنی داری موجب مهار انقباضات شکمی ناشی از تزریق اسید استیک شد (05/0P<). تزریق توام L-NAME به علاوه اناریجه بطور معنی داری موجب مهار انقباضات شکمی ناشی از تزریق اسید استیک و مهار انقباضات شکمی ناشی از تزریق اسید استیک شد (05/0P<). نتایج نشان دهنده این است که اناریجه دارای فعالیت ضد دردی بوده و این اثرات از طریق گیرندههای اوپیوئیدرژیک و نیترارژیک در موش سوری انجام میشود.