بررسی تأثیراستفاده از شاخصهای مهم تحلیل تکنیکی بر بازدهی کوتاهمدت سرمایهگذاران در بورس اوراق بهادار تهران
نویسندگان
1 مسئول مکاتبات
2 ندارد
doi
چکیده
یکی از انواع سرمایه گذاریها به منظور افزایش ثروت سرمایه گذاران، سرمایه گذاری در بورس اوراقبهادار است. در این راستا، بطورکلی براساس نظریات مختلف سه روش متفاوت برای سرمایه گذاری دربورس وجود دارد: تحلیل بنیادی، تحلیل تکنیکی و استراتژی خرید و نگهداری. ما در این تحقیق اثربخشیاستفاده از تحلیل تکنیکی را در بورس اوراق بهادار تهران با تمرکز بر چند شاخص مهم و پرکاربرد آن،مورد بررسی قرار دادهایم. هفت شاخص معتبر، در قالب دو نوع شاخص تحلیل تکنیکی روند و نوساناتمورد بررسی قرار می گیرند.تحقیق حاضر طی یک دوره 4 ساله از آغاز سال 1380 تا پایان سال 1383 که هم شامل دوره رونق(از ابتدای سال 1380 تا اواسط 1382 ) و هم شامل دوره رکود (از اواسط 1382 تا پایان 1383 ) میباشد، وبر روی 62 شرکت که از جمله بهترین شرکت ها از لحاظ تعداد روزهای معاملاتی میباشند و با درنظرگرفتن هزینه های معاملاتی به انجام رسید.نتایج حاکی از آن است که هر یک از شاخصهای تحلیل تکنیکی به صورت مستقل و همچنین ادغامشاخصهای تحلیل تکنیکی روند در مقایسه با استراتژی خرید و نگهداری، نمیتوانند بازدهی بالاتر و غیرنرمالی را عاید سرمایهگذار و چارتیست (کارگزار) خود نمایند، ولی ادغام شاخصهای تحلیل تکنیکینوسانات و در نظر گرفتن آنها با یکدیگر خصوصا" شاخص قدرت نسبی و تصادفی با هم، به طورمعنا داری میتوانند بازدهی بالاتری نسبت به استراتژی خرید و نگهداری ایجاد نمایند.